31/3/14

2 Απριλίου: Φοράω Μπλε!



Οι Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές (ΔΑΔ) ή αλλιώς Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος εκτιμάται ότι εμφανίζονται σε αναλογία 1 στα 150 παιδιά περίπου. Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι περίπου 5.000 παιδιά και ενήλικες εμφανίζουν αυτισμό και 30.000 κάποια διαταραχή του αυτιστικού φάσματος. 

Στις 2 Απριλίου με αφορμή την παγκόσμια μέρα ατόμων με αυτισμό θα πραγματοποιηθούν επιστημονικές εκδηλώσεις και δράσεις σε όλη την Ελλάδα. Η καμπάνια Light it up Blue μας προσκαλεί να ανάψουμε το μπλε φως για τον αυτισμό. 







Για να ενημερωθείτε διαβάστε περισσότερα 

Μακρυνόρη Διονυσία
Λέκκα Φωτεινή
Αναστασίου Θεοδώρα,
Ψυχολόγοι


28/3/14

Σεμινάριο για τη ΔΕΠ-Υ


Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ) αποτελεί μια οργανική αναπτυξιακή διαταραχή η οποία εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της νηπιακής ηλικίας. Το ποσοστό του μαθητικού πληθυσμού που παρουσιάζει ΔΕΠ-Υ υπολογίζεται στο 4-7%. 

Επειδή η έγκαιρη διάγνωση της ΔΕΠ-Υ είναι σημαντική για την ομαλή εξέλιξη και προσαρμογή του παιδιού στο σχολικό περιβάλλον, το σεμινάριο που ακολουθεί μπορεί να σας αφορά. 

Ανακοίνωση  
Το Σάββατο 29 Μαρτίου 2014 η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης ΔΕΠΥ και το Παράρτημα Αθήνας της Ελληνικής Επιτροπής της Παγκόσμιας Οργάνωσης Προσχολικής Αγωγής διοργανώνουν Εκπαιδευτικό Σεμινάριο με θέμα: 

Βασικές Αρχές Αναγνώρισης και Διαχείρισης της ΔΕΠΥ κατά την προσχολική και πρώτη σχολική ηλικία. 

Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό Σχολείο Λεοντείου Λυκείου Πατησίων (Νεϊγύ 17, Άνω Πατήσια, πλησίον σταθμού ΗΣΑΠ). 

Δεν απαιτείται προεγγραφή και η είσοδος είναι ελεύθερη 



Φωτεινή Λέκκα
Ψυχολόγος

27/3/14

Πώς αντιμετωπίζεται η ανδρική κατάθλιψη;





Σε προηγούμενη ανάρτηση παρουσιάσαμε το θέμα της ανδρικής κατάθλιψης. Παρότι η κατάθλιψη εμφανίζεται και στα δύο φύλα, οι άνδρες φαίνεται να δυσκολεύονται περισσότερο να αναζητήσουν βοήθεια. 

Σε αυτό συμβάλλουν:


  • Τα διαφορετικά συμπτώματα με τα οποία μπορεί να εκδηλωθεί η κατάθλιψη στους άνδρες, όπως: 
Η ευερεθιστότητα
Τα ξαφνικά ξεσπάσματα θυμού 
Η υιοθέτηση επικίνδυνων συμπεριφορών (παράτολμη οδήγηση)
Η επιθετικότητα και η άσκηση ελέγχου, ειδικά σε οικεία πρόσωπα όπως η σύντροφος και τα παιδιά,

τα οποία μπερδεύουν και μπορεί να δυσκολέψουν την αναγνώρισή της.

  • Η αντίληψη ότι η κατάθλιψη είναι ένδειξη προσωπικής αδυναμίας και ευαλωτότητας. Για το λόγο αυτό, οι άνδρες δυσκολεύονται να μιλήσουν θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο θα βλάψει ανεπανόρθωτα  την εικόνα τους  

Έτσι, ενώ η κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, στην περίπτωση των ανδρών ενδέχεται να γίνει χρόνια με πολλαπλές συνέπειες σε όλους τους τομείς της ζωής τους. 

Πως όμως μπορεί να βοηθηθεί ένας άνδρας που ενδεχομένως πάσχει από κατάθλιψη; 

Αν είστε άνδρας και αναγνωρίζετε στον εαυτό σας τις δυσκολίες που παρουσιάσαμε τότε είναι σημαντικό να σας θυμίσουμε ότι: 


  • Έχετε δικαίωμα να ζητήσετε βοήθεια πρωταρχικά για εσάς. Όπως αναγνωρίζετε σε όλους τους άλλους αυτό το δικαίωμα, κάντε το και για τον εαυτό σας. 
  • Η κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά. Μόλις λάβετε την κατάλληλη θεραπεία, θα νιώσετε καλύτερα, παρότι τώρα μπορεί να μην το πιστεύετε. 
  • Πολλοί άνθρωποι ξεπερνούν την κατάθλιψη και αναφέρουν ότι η ζωή τους μετά είναι καλύτερη. Η εμπειρία αυτή τους βοηθά να επαναπροσδιορίσουν τις σχέσεις και τις προτεραιότητες στη ζωή τους με πιο καθαρή ματιά . 


Κάνετε αλλαγές στον τρόπο ζωής σας 
Οι αλλαγές στον καθημερινό τρόπο ζωής βοηθούν σημαντικά στη βελτίωση της διάθεσης και λειτουργούν προληπτικά όσον αφορά στην επανεμφάνιση της κατάθλιψης. Μερικές αλλαγές που μπορείτε να κάνετε άμεσα είναι:  

  • Η τακτική σωματική άσκηση: Τα οφέλη της είναι επιβεβαιωμένα τόσο στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης όσο και του άγχους. Η σωματική άσκηση είναι τόσο αποτελεσματική για την ήπια έως και τη μέτρια κατάθλιψη, όσο και τα αντικαταθλιπτικά. Ταυτόχρονα, βοηθά στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και στη βελτίωση του ύπνου. Μπορείτε να επιλέξετε κάποιο τύπο σωματικής άσκησης μέτριας έντασης. Επίσης, μπορείτε να διαλέξετε κάποιο ομαδικό σπορ, ώστε να έρχεστε σε επαφή με άλλους ανθρώπους και έτσι να διατηρείτε το κίνητρό σας υψηλό, αλλά ταυτόχρονα να χαίρεστε και την παρέα των άλλων. 
  • Η καλή διατροφή: Τα υγιεινά και τακτικά γεύματα βοηθούν στη διατήρηση της ενέργειάς σε όλη τη διάρκεια της ημέρας και ταυτόχρονα, προλαμβάνουν τις μεταπτώσεις της διάθεσης.
  • Επαρκής ξεκούραση και ύπνος: Η έλλειψη ύπνου μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα της κατάθλιψης καθώς ενισχύει την ευερεθιστότητα, το θυμό και την κακή διάθεση. Φροντίστε να κοιμάστε τουλάχιστον 7 έως 9 ώρες κάθε βράδυ. 
  • Διαχειριστείτε το στρες στη ζωή σας: Μάθετε να χαλαρώνετε. Εντοπίστε τα θέματα της καθημερινότητας που σας αγχώνουν και θέστε ρεαλιστικούς στόχους για την αντιμετώπισή τους. Ιεραρχήστε τους στόχους σας και θέστε προτεραιότητες.  


Λάβετε κοινωνική υποστήριξη 
Η κοινωνική υποστήριξη μειώνει την απομόνωση, η οποία μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει την κατάθλιψη 


  • Επιτρέψτε στην οικογένεια και τους φίλους σας να σας συμπαρασταθούν. Η αποδοχή υποστήριξης και βοήθειας από τους δικούς μας ανθρώπους δεν σημαίνει ότι τους γινόμαστε βάρος. Αντίθετα, το γεγονός ότι τους εμπιστευόμαστε τους αποδεικνύει έμπρακτα ότι είναι σημαντικοί για εμάς. 
  • Μην αποκλείσετε τη συμμετοχή σας σε κοινωνικές δραστηριότητες. Αν πάσχετε από κατάθλιψη είναι πολύ πιθανό ότι δεν επιθυμείτε να κάνετε πολλά πράγματα. Όμως σας ενθαρρύνουμε να πάτε κόντρα στη διάθεση σας και να συμμετέχετε σε κοινωνικές δραστηριότητες. Σύντομα θα τις απολαμβάνετε όλο και περισσότερο. 
  • Ξεκινήστε κάποια εθελοντική δραστηριότητα. Η προσφορά στους άλλους μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα και ταυτόχρονα διευρύνει το κοινωνικό δίκτυο από το οποίο μπορούμε να λάβουμε και εμείς υποστήριξη.
  • Δώστε χρόνο στον εαυτό σας. Μην κάνετε δραστικές αλλαγές στη ζωής σας και μην λάβετε σοβαρές αποφάσεις. Η διαχείριση της κατάθλιψης θέλει χρόνο. 


Στην προσπάθειά σας αυτή θα σας βοηθήσει πολύ ένας ειδικός ψυχικής υγείας. 

Τι μπορούμε να κάνουμε αν πιστεύουμε ότι ένας φίλος, συγγενής ή ο σύντροφός μας πάσχει από κατάθλιψη:  
  • Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι άνδρες μιλούν πια εύκολα για τα σωματικά συμπτώματα με τα οποία συχνά εκδηλώνεται η κατάθλιψη. Επομένως, αν το αγαπημένο μας πρόσωπο παραπονιέται συχνά για π.χ. πόνους ή αϋπνία, είναι καλό να προσέξουμε και τυχόν αλλαγές στη διάθεσή του. 
  • Μπορούμε να επισημάνουμε αλλαγές στη διάθεση, όπως ο θυμός ή η ευερεθιστότητα. Είναι σημαντικό να αποφύγουμε να ασκήσουμε κριτική. Αντίθετα, βοηθά να μιλήσουμε ανοιχτά  και με ειλικρίνεια για την ανησυχία μας. 
  • Μπορούμε να διαβάσουμε και να ενημερωθούμε και έτσι να εξηγήσουμε στο αγαπημένο μας πρόσωπο ότι η κατάθλιψη είναι μια πολύ συχνή διαταραχή της διάθεσης. Η εμφάνισή της είναι αποτέλεσμα βιοχημικών αλλαγών στον εγκέφαλό μας ή αποτέλεσμα των καθημερινών πιεστικών και απαιτητικών καταστάσεων στις οποίες καλούμαστε να ανταποκριθούμε, Δηλαδή, δεν είναι ένδειξη προσωπικής αδυναμίας. 
  • Μπορούμε να διευκολύνουμε το αγαπημένο μας πρόσωπο να αναζητήσει βοήθεια και υποστήριξη από ειδικό. Και εμείς μπορούμε να συμβουλευτούμε ένα ειδικό ψυχικής υγείας για το πώς να το διευκολύνουμε στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης. 
  • Να μην φορτωθούμε την ευθύνη για την κατάθλιψη του αγαπημένου μας προσώπου, γιατί με αυτό τον τρόπο θα ακινητοποιηθούμε από ενοχές. Η ανάκαμψη από την κατάθλιψη είναι μια προσωπική υπόθεση στην οποία μπορούμε να λειτουργήσουμε υποστηρικτικά, αλλά όχι θεραπευτικά. 



Φωτεινή Λέκκα
Ψυχολόγος 

26/3/14

Η συμπεριφορά και ο λόγος ενός γονέα...


Ως γονείς καθημερινά αντιμετωπίζετε πολλές και δύσκολες καταστάσεις που αφορούν τα παιδιά σας. Συχνά αισθάνεστε ότι τα γεγονότα σας ξεπερνούν και ότι δεν μπορείτε να διαχειριστείτε τις δυσκολίες που προκύπτουν. Πολλές φορές προσπαθείτε να συμβιβάσετε την ανάγκη σας να προστατεύσετε τα παιδιά σας με την δυνατότητα της προσπάθειας ενηλικίωσής τους. 
Για να σας διευκολύνω, θα σας παραθέσω τους ακόλουθους τύπους γονεϊκής συμπεριφοράς:

Ανεκτική συμπεριφορά γονέων

  • Δυσκολεύεστε να εκφράσετε τη γνώμη σας για να μην υπάρξει σύγκρουση με το παιδί σας.
  • Αισθάνεστε αδύναμοι και ευάλωτοι στη σχέση σας με το παιδί.
  • Νιώθετε καταπιεσμένοι από τις απαιτήσεις και ανάγκες των παιδιών.
  • Θεωρείτε την αρνητική συμπεριφορά των παιδιών σας δεδομένη και αναπόφευκτη και αδυνατείτε να την αντιμετωπίσετε.
Πώς αντιδρούν τα παιδιά στην ανεκτική συμπεριφορά
  • Εισπράττουν την αδυναμία των γονιών τους να τους επιβληθούν ως έλλειψη αγάπης και ενδιαφέροντος.
  • Εκλαμβάνουν την ανεκτικότητα σαν αδυναμία, σαν πρόκληση και ενθάρρυνση της αρνητικής συμπεριφοράς.
  • Παραβλέπουν τα όρια των γονέων τους.
Η υπερβολική ανεκτικότητα αφαιρεί από τους γονείς και το παιδί την έννοια του σεβασμού με αποτέλεσμα:
  • Τα παιδιά να αντιμετωπίζονται ως ανεξέλεγκτα και μη συνεργάσιμα μέλη της οικογένειας και να αναπτύσσουν έλλειψη σεβασμού προς τον εαυτό τους.
  • Οι γονείς να εμφανίζονται αδύναμοι να κατευθύνουν και να διατηρήσουν τη συνοχή και την ενότητα της οικογένειας.

Υπερπροστατευτική συμπεριφορά γονέων

  • Υπενθυμίζετε τις υποχρεώσεις του (σχολείο, κοινωνικές δραστηριότητες κλπ.).
  • Απαντάτε εσείς όταν οι άλλοι του απευθύνουν το λόγο.
  • Διαλέγετε και αγοράζετε για λογαριασμό του. 
  • Τακτοποιείτε τον προσωπικό του χώρο και «χώνετε τη μύτη σας» στα προσωπικά του αντικείμενα.
  • Παρεμβαίνετε στη μελέτη, διορθώνετε και ελέγχετε.
  • Δίνετε χρήματα, περισσότερα από όσα χρειάζεται το παιδί.
  • Αποκλείετε το παιδί από τις καθημερινές δουλειές του σπιτιού.
  • Επιτρέπετε να παραβλέπει τις υποχρεώσεις του.
Πώς αντιδρούν τα παιδιά στην υπερπροστατευτική συμπεριφορά
  • Πιστεύουν ότι δεν μπορούν να διαχειριστούν τις δυσκολίες.
  • Χάνουν την εμπιστοσύνη και την εκτίμηση στον εαυτό τους.
  • Χρειάζονται την προσοχή και τη φροντίδα των άλλων.
  • Αναμένουν την ίδια αντιμετώπιση, πέρα από τους γονείς τους, και από τους άλλους.
Όσο καλή κι αν είναι η πρόθεση, το παιδί δεν ενθαρρύνεται να γίνει ένας υπεύθυνος και συνειδητοποιημένος ενήλικας:
  • Οι γονείς εισπράττουν περιφρόνηση, έλλειψη σεβασμού και αγάπης.
  • Τα παιδιά γίνονται απαιτητικότερα και πιστεύουν ότι «η ζωή είναι άδικη» εάν δεν ικανοποιούνται οι απαιτήσεις τους.
«Μην κάνετε συστηματικά για κανέναν τίποτα
από εκείνα που μπορεί να κάνει μόνος του»


Αυταρχική συμπεριφορά γονέων
  • Θεωρείτε πως ξέρετε τι είναι καλό για όλους τους άλλους.
  • Προσπαθείτε να επιβάλλετε τις δικές σας ιδέες.
  • Πιστεύετε πως τα παιδιά δεν ξέρουν να συμπεριφέρονται «όπως πρέπει».
  • Κρίνετε πολύ αυστηρά τη συμπεριφορά τους.
  • Χειρίζεστε τα παιδιά είτε τιμωρώντας τα είτε αμείβοντάς τα.
  • Υπενθυμίζετε τις υποχρεώσεις τους και διαρκώς γκρινιάζετε.
  • Δυσκολεύεστε να εκφράσετε εμπιστοσύνη και σεβασμό.
  • Πιστεύετε ότι υπάρχει μία μόνο σωστή άποψη και την υποστηρίζετε με επιμονή.
  • Είστε απαιτητικοί και απειλητικοί.
Πώς αντιδρούν τα παιδιά στην αυταρχική συμπεριφορά
  • Θυμώνουν και αποφασίζουν να επαναστατήσουν ενάντια στους γονείς τους.
  • Εκφράζουν την αντίθεσή τους σε τομείς που οι γονείς δεν μπορούν να ελέγξουν (π.χ. επιλογή φίλων, επίδοση στο σχολείο, παρακολούθηση τηλεόρασης, ενασχόληση με ηλεκτρονικά παιχνίδια κλπ.).
  • Διαμορφώνουν αρνητική εικόνα για τον εαυτό τους με μελλοντικές δυσκολίες στη συμπεριφορά τους.
Τα παιδιά δυσκολεύονται να εκφράσουν και να υποστηρίξουν τις επιθυμίες τους και εύκολα εγκαταλείπουν την προσπάθεια.


Μην απογοητεύεστε, σκεφτείτε ότι....
  • Ως γονείς μπορεί να μην ανταποκρίνεστε στις ανάγκες των παιδιών σας αλλά σε κάποιες δικές σας ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Είναι σημαντικό να το αναγνωρίζετε.
  • Τα παιδιά δεν θέλουν έναν τέλειο γονέα αλλά κάποιον που να μπορεί να τα αντιμετωπίζει με σεβασμό και να αναγνωρίζει τη μοναδικότητά τους. 
  • Ποιο παιδί θα μπορούσε να αντέξει έναν γονέα «θεό» τον οποίο θα πρέπει να ξεπεράσει, να ανταγωνιστεί και να απομυθοποιήσει;
  • Είναι σημαντικό να αναγνωρίζετε ότι η απόρριψη από το παιδί σας δεν αφορά το άτομο αλλά το ρόλο σας.
  • Μερικές φορές νιώθετε αρνητικά ή αντιφατικά συναισθήματα για το παιδί σας. Απενοχοποιείστε τον εαυτό σας. 
  • Εκφράστε πρώτα εσείς μία ανάγκη σας προς το παιδί σας, δίνοντάς του τη δυνατότητα να επιλέξει αν θέλει και μπορεί να την εκπληρώσει. 
  • Είστε «απλοί» άνθρωποι και όχι «θαυματοποιοί», που αναγνωρίζουν τις δυσκολίες, τα συναισθήματα και τις ανάγκες τους. 
  • Επιτρέψτε στον εαυτό σας να τις μοιραστεί με την οικογένειά του και αφήστε χώρο στα παιδιά σας να κάνουν το ίδιο.
Διονυσία Μακρυνόρη
Ψυχολόγος

21/3/14

Αφιέρωμα σε έναν ποιητή...





                                                                                                                        Διονυσία Μακρυνόρη
                                                                                                                            Ψυχολόγος

20/3/14

«Ημέρα Φροντιστών» ασθενών με νόσο Αλτσχάϊμερ - 22/3/2014



Η νόσος αλτσχάϊμερ (Alzheimer) είναι η πιο συχνή αιτία άνοιας, υπεύθυνη σύμφωνα με μελέτες για το 40-70% του συνόλου των ανοιών. Εκτιμάται ότι περίπου 27 εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως πάσχουν από αλτσχάϊμερ, αριθμός που αναμένεται να τετραπλασιαστεί έως το έτος 2050, εξαιτίας της αύξησης του προσδόκιμου επιβίωσης και της υπογεννητικότητας στις χώρες του δυτικού κόσμου. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, ο αριθμός των ασθενών υπολογίζεται σε 141.000 άτομα. Η αιτιολογία της παραμένει άγνωστη και δεν υπάρχει θεραπεία. Παρόλα αυτά υπάρχει αποτελεσματική φαρμακευτική αγωγή που καθυστερεί την εξάπλωση των συμπτωμάτων και στον επιστημονικό χώρο επικρατεί αισιοδοξία πως στο άμεσο μέλλον θα έχουμε φαρμακευτικές παρεμβάσεις πολύ αποτελεσματικότερες. Μέχρι τότε, η αυξημένη εγρήγορση και η ενημέρωση της κοινωνίας για όλες τις διαστάσεις της νόσου είναι εξαιρετικά σημαντικές.

Οι άνθρωποι που πάσχουν από αλτσχάϊμερ, λόγω των εκτεταμένων συμπτωμάτων της νόσου (όπως απώλεια μνήμης, μεταβολές στο χαρακτήρα, διαταραχές κατανόησης και εκφοράς λόγου κλπ.) και της επίδρασής τους στη λειτουργικότητά τους, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα άτομα που τους φροντίζουν και χρειάζονται αποτελεσματική υποστήριξη. Και οι ίδιοι οι φροντιστές όμως έχουν ανάγκη στήριξης. Στις μέρες μας περισσότεροι από επτά στους δέκα ασθενείς με νόσο αλτσχάϊμερ ζουν στο σπίτι και το 75% περίπου του συνόλου της φροντίδας παρέχεται από την οικογένεια και τους στενούς φίλους.
Οι φροντιστές ασθενών με νόσο Αλτσχάϊμερ

Η οικογένεια και οι φροντιστές διαδραματίζουν ένα σημαντικότατο ρόλο στην υποστήριξη ασθενών με νόσο αλτσχάϊμερ, σε όλη τη διάρκειά της,. Ειδικά οι πρωτοβάθμιοι φροντιστές βιώνουν αυξημένη σωματική και ψυχιατρική νοσηρότητα, χαμηλού επιπέδου ποιότητα ζωής και κοινωνική απομόνωση. 

Η καθημερινότητά τους διαταράσσεται επειδή καλούνται να παρέχουν με συνέπεια, φροντίδα που είναι ιδιαίτερα επιβαρυντική και θέτει τρομακτικές απαιτήσεις, τόσο σε ψυχολογικό, όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Στο πλαίσιο αυτό οι φροντιστές οφείλουν να είναι σε ετοιμότητα ολόκληρο το 24ωρο, να προστατεύουν τον ασθενή από πιθανούς κινδύνους και να μάχονται τη θλίψη, το συναισθηματικό κόστος και τις δυσκολίες που τους προκαλεί το γεγονός ότι ο πρώην υγιής συγγενής τους έχει περιέλθει σ' αυτή την κατάσταση. Ως εκ τούτου, πολλές ψυχολογικές έρευνες έχουν στραφεί στους φροντιστές, τους «κρυφούς ασθενείς». Το στρες που υφίσταται το άτομο που φροντίζει έναν δικό του ασθενή με άνοια, είναι μεγάλο και μπορεί να έχει συνέπειες ψυχικές (κατάθλιψη, άγχος) και σωματικές, γεγονός που απειλεί και τη δική του ποιότητα ζωής. Όσον αφορά τις κοινωνικές σχέσεις, ένα μεγάλο ποσοστό φροντιστών αναφέρει σημαντική μείωση του ελεύθερου χρόνου, περιορισμό της ατομικής ελευθερίας και διαταραχή της κοινωνικής και προσωπικής ζωής. Μία ακόμα πτυχή της νόσου αλτσχάϊμερ είναι το στίγμα που αυτή συνεπάγεται για τον ίδιο τον ασθενή επηρεάζοντας βαθιά τη ζωή του, διαβρώνοντας την αυτό-εικόνα του, οδηγώντας τον στο να αντιμετωπίζει την ασθένειά του με ενοχή και μυστικοπάθεια αλλά και για το υποστηρικτικό του περιβάλλον (οικογένεια, φιλικός περίγυρος) το οποίο συχνά «νοσεί» μαζί με τον ασθενή με αποτέλεσμα να είναι αποκλεισμένο από τις δραστηριότητες που ενδεχομένως να είχε πριν την εμφάνιση της ασθένειας.

10 τρόποι μείωσης του στρες των φροντιστών

1. Επισκεφθείτε τον κατάλληλο γιατρό ώστε να γίνει διάγνωση της νόσου στον ασθενή σας, όσο πιο νωρίς γίνεται. Όταν γνωρίζετε ακριβώς τι θα αντιμετωπίσετε, μπορείτε να προγραμματίσετε το παρόν και το μέλλον με λιγότερο στρες.
2. Ενημερωθείτε για τις διαθέσιμες υπηρεσίες (ψυχολογική υποστήριξη, βοήθεια στο σπίτι, νομικές συμβουλές, επισκέψεις νοσηλευτών, βραχεία νοσηλεία κ.α.)
3. Εκπαιδευτείτε. Όσο η νόσος εξελίσσεται, απαιτούνται διάφορες ικανότητες και δεξιότητες για τη φροντίδα του ασθενή οι οποίες θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε και να αντεπεξέλθετε στις απαιτήσεις φροντίδας.
4. Αναζητήστε βοήθεια. Αν προσπαθήσετε να τα κάνετε όλα μόνοι σας, το μόνο αποτέλεσμα θα είναι η εξάντλησή σας. Η συμπαράσταση και βοήθεια από φίλους, συγγενείς και κοινωνικούς φορείς μπορεί να αποδειχθεί σημαντική.
5. Προσέξτε τον εαυτό σας. Οι φροντιστές συνήθως αφιερώνονται ολοκληρωτικά σε αυτούς που φροντίζουν, με αποτέλεσμα να παραμελούν τον εαυτό τους και τις δικές τους ανάγκες. Προσέξτε τη διατροφή σας, τον ύπνο σας, κάντε ένα διάλειμμα πηγαίνοντας για ψώνια, σινεμά, επίσκεψη σε φίλους ή όποια άλλη δραστηριότητα σας γεμίζει και σας ξεκουράζει. Οι άνθρωποι που είναι κοντά σας, όπως και ο ίδιος ο ασθενής, θα ήθελαν πολύ να το κάνετε.
6. Διαχειριστείτε τα επίπεδα του στρες που βιώνετε. Χρησιμοποιήστε τεχνικές χαλάρωσης και συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό αν χρειαστεί.
7. Αποδεχτείτε τις αλλαγές. Οι ασθενείς με νόσο Αλτσχάϊμερ αλλάζουν, όπως και οι ανάγκες τους. Οι αλλαγές αυτές μπορούν να γίνουν πιο ομαλές, εφόσον έχετε ερευνήσει ποιες επιλογές φροντίδας υπάρχουν. 
8. Προγραμματίστε οικονομικές και νομικές εκκρεμότητες. Συμβουλευθείτε έναν δικηγόρο για σχετικά θέματα (π.χ. διαρκή πληρεξουσιότητα, διαχείριση περιουσίας κλπ.) καθώς, τακτοποιώντας τα εκ των προτέρων μειώνεται το στρες αργότερα.
9. Να είστε ρεαλιστές. Δώστε στον εαυτό σας το δικαίωμα να θρηνήσει για τις απώλειες που βιώνει αλλά εστιάστε την προσοχή σας στις θετικές στιγμές που συμβαίνουν και χαρείτε γι’ αυτές. Σκεφθείτε ότι ο άνθρωπός σας μπορεί να μην συνειδητοποιεί ότι η ζωή του ήταν διαφορετική κάποτε και μπορεί να νιώθει άνετα κοιτάζοντας τα φύλλα που πέφτουν ή ακούγοντας κάποιο τραγούδι. Για εσάς μπορεί να φαίνεται κατάντια, σε σχέση με τον περασμένο εαυτό του, εκείνος όμως μπορεί να νιώθει ευτυχισμένος. 
10. Αναγνωρίστε τις προσπάθειες σας και μην αισθάνεστε τύψεις. Να θυμάστε ότι του προσφέρετε το καλύτερο και το περισσότερο που μπορείτε. Αναγνωρίστε αυτή σας την προσπάθεια και μην αισθάνεστε τύψεις σε περίπτωση που μπορεί να χάσετε την υπομονή σας ή επιθυμείτε ένα διάλειμμα. Να είστε περήφανοι που βρίσκεστε δίπλα του.


Για έκτη συνεχή χρονιά η Εταιρεία Νόσου Αλτσχάϊμερ και Συναφών Διαταραχών Αθηνών, με αφορμή την «Ημέρα Φροντιστή» ατόμων με νόσο αλτσχάϊμερ διοργανώνει εκδήλωση με θέμα "Η ανακούφιση του φορτίου των φροντιστών", το Σάββατο 22 Μαρτίου 2014, στο αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου (Ριζάρη 2) από τις 10:00 έως τις 17:00.  

Στους χώρους υποδοχής της εκδήλωσης θα διανέμονται ενημερωτικά έντυπα σε κάθε ενδιαφερόμενο και θα δίνονται πληροφορίες για τα προγράμματα λειτουργίας των Κέντρων Ημέρας.



Έλενα Σάρλη, Κοινωνική Λειτουργός
Δώρα Αναστασίου, Ψυχολόγος

19/3/14

Εξετάσεις: Φόβος, αγωνία αλλά και ελπίδα



Οι εξετάσεις πλησιάζουν και το άγχος παιδιών και γονέων για αυτές αυξάνεται.Οι αρνητικές σκέψεις και τα συναισθήματα ματαίωσης στις υψηλές προσδοκίες που έχει το παιδί και οι γονείς του, κινητοποιούν το άγχος μαζί με το φόβο μίας πιθανής αποτυχίας. 
Οι εξετάσεις, για το παιδί, σημαίνουν την κοινωνική ένταξή του σε μία άλλη εκπαιδευτική βαθμίδα με υποχρεώσεις και ευθύνες, τον αποχωρισμό από την πατρική οικογένεια, την αναμέτρησή του με τις ικανότητές του και την επιβεβαίωση της κοινωνικής του εικόνας.
Οι εξετάσεις, για τους γονείς, σημαίνουν την δοκιμασία του παιδιού τους, και έμμεσα τη δική τους, μπροστά στην «παντοδυναμία» των ΑΕΙ που σηματοδοτεί για αυτούς το μοναδικό δρόμο επιτυχίας τους. Στο στόχο αυτόν οι γονείς έχουν επενδύσει και αφιερώσει χρόνο, ψυχική ενέργεια και χρήμα.

Βασικές αρχές για την αντιμετώπιση του φόβου αποτυχίας
  • Η θετική σκέψη για τις εξετάσεις δίνει τη δυνατότητα πραγμάτωσης του στόχου.
  • Η φανταστική εικόνα της επιτυχίας στις εξετάσεις ενδυναμώνει την προσπάθεια.
  • Η συμφιλίωση και η εξοικείωση με τη διαδικασία των εξετάσεων μειώνει το επίπεδο του άγχους.
Πώς εκδηλώνεται το άγχος στο παιδί
  • Μείωση επίδοσης στα μαθήματα.
  • Δυσκολία συγκέντρωσης και οργάνωσης πληροφοριών.
  • Ψυχοσωματικά προβλήματα (πονοκέφαλοι, κοιλιακοί πόνοι, ναυτία, υπερένταση κ.α.).
  • Αρνητικές σκέψεις.
  • Έλλειψη αυτοπεποίθησης.
  • Ευερεθιστότητα.
  • Διαταραχές στον ύπνο.
  • Διαταραχές λήψης τροφής.

Προετοιμασία πριν τις εξετάσεις
  • Εξασφάλιση κατάλληλων συνθηκών και χώρου μελέτης. 
  • Οργάνωση διαβάσματος – οργανόγραμμα.
  • Διαχείριση χρόνου με βάση την ύλη μελέτης.
  • Ρεαλιστικοί στόχοι σε σχέση με την ύλη.
  • Διαλείμματα κατά τη διάρκεια της μελέτης.
  • Αναγνώριση των αδυναμιών μου και προσπάθεια επίλυσής τους.
  • Επικοινωνία με τους γονείς ή με ανθρώπους του στενού περιβάλλοντος για τους φόβους και τις ανασφάλειές μου.
  • Καλή διατροφή και ποιοτικός ύπνος.
  • Γυμναστική, περπάτημα και ασκήσεις χαλάρωσης.
  • Διατήρηση κοινωνικών επαφών με φίλους.

Κατά τη διάρκεια της εξέτασης
  • Με την έναρξη της γραπτής εξέτασης, δίνω χρόνο στον εαυτό μου επιτρέποντάς του να χαλαρώσει για λίγα λεπτά και στη συνέχεια διαβάζω προσεκτικά τα θέματα.
  • Εάν αισθανθώ ότι δυσκολεύομαι να χαλαρώσω προσπαθώ με εισπνοές και φέρνοντας στο μυαλό μου μία σκέψη ή μία εικόνα που με ηρεμεί.
  • Αρχίζω να γράφω το θέμα το οποίο γνωρίζω καλύτερα και συνεχίζω, σταθερά και ψύχραιμα, στα επόμενα θέματα.
  • Κρατώ σημειώσεις, φτιάχνοντας τη δομή της απάντησής μου.
  • Οργανώνω το χρόνο μου για να καλύψω όλες τις απαντήσεις.
  • Αφιερώνω λίγο χρόνο στο τέλος για την πιθανότητα παραλείψεων και διορθώσεων.

Μετά την εξέταση
  • Κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου, μία βόλτα με έναν φίλο, ή φαγητό με παρέα.
  • Φαντάζομαι την επιτυχία και διαχειρίζομαι ψύχραιμα μία δύσκολη μέρα, προχωρώντας στην προσπάθεια της επόμενης
  • Αφιερώνω χρόνο για χαλάρωση και ξεκούραση.

Γονείς: Κατά τη διάρκεια των εξετάσεων
  • Διαθεσιμότητα να ακούσουν τα παιδιά τους
  • Αναγνώριση ότι ο φόβος της αποτυχίας τους είναι φυσιολογικός.
  • Διατήρηση της καθημερινότητάς τους και εξασφάλιση της προσωπικής τους ηρεμίας.
  • Συναισθηματική και ψυχολογική υποστήριξη με βάση τις ανάγκες τους.
  • Παροχή εναλλακτικών λύσεων.

Η προσπάθεια στις εξετάσεις και η επιμονή για την επίτευξη του στόχου είναι η αρχή ενός νέου κύκλου στη ζωή του παιδιού που θα το βοηθήσει να ανακαλύψει τις νοητικές ικανότητες, να αναγνωρίσει τις συναισθηματικές δυνατότητες και να διερευνήσει τις κοινωνικές δεξιότητες που διαθέτει. Αυτή η προσπάθεια θα βοηθήσει τον νέο να επαναπροσδιορίσει τους αρχικούς στόχους του και να εδραιώσει την αυτοεκτίμησή του, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα και τις προοπτικές της. 
Οι γονείς καλούνται να στηρίξουν την «αναμέτρηση» του παιδιού τους, να ενισχύσουν την «προσπάθειά» του και να του υποδείξουν ότι η επιτυχία είναι ένα αποτέλεσμα συνεχούς και επίπονης προσπάθειας.



Η δοκιμασία των εξετάσεων οδηγεί στην συναισθηματική ωριμότητα, στην προσωπική ικανοποίηση και ευτυχία και δίνει την ευκαιρία για μάθηση και εμπειρία ζωής.

Καλή επιτυχία στην προσπάθειά σας!!!
Διονυσία Μακρυνόρη
Ψυχολόγος

                                                     

17/3/14

Ανδρική κατάθλιψη

Η κατάθλιψη είναι μια διαταραχή της διάθεσης και παρότι έχουμε την τάση να τη θεωρούμε γενικά ως ένα «γυναικείο πρόβλημα», κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Η κατάθλιψη είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί τόσο τους άνδρες όσο και της γυναίκες. Αυτό που σαφώς διαφοροποιεί τα δύο φύλα είναι ο τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται, αλλά και η αναζήτηση βοήθειας.


Αυτό σημαίνει ότι η κατάθλιψη στους άνδρες μπορεί να εκδηλωθεί με πολύ διαφορετικό τρόπο από αυτό που σκεφτόμαστε αυθόρμητα ότι συμβαίνει σε ένα άτομο που πάσχει από κατάθλιψη. Κάτι τέτοιο δυσχεραίνει την αναγνώρισή της, τόσο από τους ίδιους όσο και από τους οικείους τους, και κατ’ επέκταση τη θεραπεία της. Ως αποτέλεσμα, ενώ η κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, πολλοί άνδρες ενδέχεται να υποφέρουν από κατάθλιψη χωρίς ποτέ να λάβουν θεραπεία.  







Ο συνηθισμένος τρόπος που εκδηλώνεται η κατάθλιψη είναι μέσω συμπτωμάτων, όπως τα παρακάτω: 

  • Θλίψη ή έντονη δυσθυμία
  • Αίσθημα κόπωσης
  • Διαταραχές στον ύπνο
  • Έλλειψη ευχαρίστησης από την καθημερινή ζωή και τις συνηθισμένες δραστηριότητες που στο παρελθόν πρόσφεραν ικανοποίηση. 


Κατάθλιψη στους άνδρες 

Όμως, στην περίπτωση των ανδρών η κατάθλιψη μπορεί να εκδηλωθεί και με τρόπους που δεν παραπέμπουν στην παραπάνω εικόνα. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται: 

  • Σωματικά συμπτώματα και ενοχλήματα, όπως κόπωση, πονοκέφαλοι, διαταραχές στον ύπνο, σεξουαλική δυσλειτουργία
  • Θυμός που μπορεί να εκδηλώνεται ως ευερεθιστότητα, ευαισθησία στην κριτική, απώλεια της αίσθησης του χιούμορ, εκρήξεις θυμού κατά την οδήγηση. Μάλιστα, κάποιοι άνδρες γίνονται ελεγκτικοί, βίαιοι και κακοποιητικοί προς τις συντρόφους, τα παιδιά ή άλλα αγαπημένα πρόσωπα. 
  • Παράτολμες συμπεριφορές, όπως επικίνδυνη οδήγηση, κατάχρηση ουσιών, επικίνδυνα σπορ, έντονη ενασχόληση με τυχερά παιχνίδια. 


Από τα παραπάνω είναι σημαντικό να συγκρατήσουμε ότι, στην περίπτωση των ανδρών η κατάθλιψη μπορεί να εκδηλώνεται έμμεσα και μέσω της υιοθέτησης συμπεριφορών στόχος των οποίων είναι η αντιστάθμιση του επώδυνου ψυχικού βιώματος.  

Σε αυτές τις αντισταθμιστικές συμπεριφορές συγκαταλέγονται:


  • Η τάση για φυγή και απομόνωση μέσω της εργασιομανίας 
  • Η κατάχρηση ουσιών, όπως το αλκοόλ 
  • Η αύξηση του ελέγχου προς τους άλλους και κυρίως τα οικεία πρόσωπα
  • Οι δυνητικά επικίνδυνες συμπεριφορές, όπως η παράτολμη οδήγηση και τα επικίνδυνα σπορ



Διαφορές στον τρόπο που εκδηλώνεται η κατάθλιψη μεταξύ γυναικών και ανδρών
Γυναίκες: Έχουν την τάση να…
Άνδρες: Έχουν την τάση να.... 
Κατηγορούν τον εαυτό τους
Κατηγορούν τους άλλους
Αισθάνονται θλίψη, απάθεια και αναξιότητα
Αισθάνονται θυμό και ευερεθιστότητα
Αισθάνονται άγχος και φόβο
Αισθάνονται επιφυλακτικότητα
Αποφεύγουν συγκρούσεις
Προκαλούν συγκρούσεις
Επιβραδύνουν τους ρυθμούς
Νιώθουν ανησυχία και διέγερση
Δυσκολεύονται να οριοθετηθούν
Επιζητούν τον έλεγχο
Μιλούν πιο εύκολα για τα συναισθήματά τους
Θεωρούν αδυναμία το να μιλήσουν για τα συναισθήματά τους
Καταφεύγουν στο φαγητό και τους φίλους για να παρηγορηθούν
Καταφεύγουν στο ποτό, την έντονη σωματική άσκηση και την τηλεόραση για να παρηγορηθούν



Αίτια: 

Δεν υπάρχει ένα μοναδικό αίτιο που να προκαλεί κατάθλιψη στους άνδρες. Για την εκδήλωσή της παίζουν σημαντικό ρόλο βιολογικοί, ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες. Σημαντικός είναι επίσης ο ρόλος των στρεσογόνων γεγονότων ζωής σε συνδυασμό με τον τρόπο που ένας άντρας έχει μάθει να διαχειρίζεται το άγχος του. Έτσι, γεγονότα ζωής που μπορεί να πυροδοτήσουν κατάθλιψη σε ένα άνδρα είναι: 

  • Υπερβολικό στρες στην εργασία, τις σπουδές ή την οικογένεια
  • Προβλήματα στο γάμο ή στις διαπροσωπικές σχέσεις
  • Απώλεια ή αλλαγή εργασίας
  • Στρατιωτική θητεία
  • Οικονομικά προβλήματα
  • Χρόνια προβλήματα υγείας
  • Απώλεια ή θάνατος αγαπημένου προσώπου 
  • Αυξημένες οικογενειακές ευθύνες
  • Συνταξιοδότηση και απώλεια της αυτονομίας 


Γιατί αναγνωρίζεται δυσκολότερα στους άνδρες; 

Συνηθίζουμε να σκεφτόμαστε ότι η κατάθλιψη εκδηλώνεται μέσω ενός έντονου συναισθήματος θλίψης. Ωστόσο, για πολλούς άνδρες αυτό δεν ισχύει. Οι διαφορές που παρουσιάστηκαν προηγουμένως δείχνουν ότι ένας άνδρας μπορεί να πάσχει από κατάθλιψη, χωρίς να δείχνει ή να νιώθει θλιμμένος.  

Επιπλέον, οι γυναίκες είναι πολύ πιθανό να μιλήσουν για τις δυσκολίες τους. Αντίθετα, οι άνδρες μπορεί να υποτιμούν τη σημασία των συμπτωμάτων τους και αντί να μιλήσουν για αυτά, να προσπαθούν να τα αποφύγουν. 

Οι άνδρες είναι πιο πιθανό να δυσκολεύονται να μιλήσουν για το πώς νιώθουν τόσο σε φιλικά και συγγενικά πρόσωπα όσο και σε ένα ειδικό. Σε αυτή τη δυσκολία σημαντικό ρόλο παίζει η διαδικασία της κοινωνικοποίησης, μέσω της οποίας οι άνδρες μαθαίνουν ότι πρέπει να είναι δυνατοί και να έχουν αυτοέλεγχο σε ό,τι αφορά την εκδήλωση των συναισθημάτων τους. 

Τέλος, ακόμα κι αν ένας άνδρας αντιλαμβάνεται ότι πάσχει από κατάθλιψη είναι πιο δύσκολο να αναζητήσει βοήθεια. Αυτό συμβαίνει διότι πιστεύει ότι το «στίγμα» της ψυχικής ασθένειας μπορεί να βλάψει ανεπανόρθωτα την αυτοεικόνα του στο επαγγελματικό, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον που κινείται. 


Σας προτείνουμε να δείτε αυτό το ενδιαφέρον βίντεο για την κατάθλιψη. Πατώντας την επιλογή "vie interactive transcript" και επιλέγοντας ως γλώσσα τα ελληνικά μπορείτε να διαβάσετε την ομιλία
 Η εμπειρία της κατάθλιψης

Σε επόμενη ανάρτηση θα σας παρουσιάσουμε ορισμένες κατευθύνσεις για την αντιμετώπιση της ανδρικής κατάθλιψης.

Φωτεινή Λέκκα
  Ψυχολόγος  

14/3/14

Φόβος Ντροπιάσματος και Κριτικής; Όχι πια!



Για να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα, είναι σημαντικό να το κατανοήσουμε. Έτσι, σε προηγούμενη ανάρτηση μιλήσαμε για την κοινωνική φοβία, τις καταστάσεις που την πυροδοτούν, τα συμπτώματα με τα οποία εκδηλώνεται και τις συνέπειές της. 

Σήμερα, θα σας προτείνουμε ορισμένες κατευθύνσεις για την αντιμετώπισή της. Θυμηθείτε ότι, όπως και σε κάθε δυσκολία, χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Ειδικά, στην κοινωνική φοβία που συνήθως είναι μια κατάσταση που μας απασχολεί για χρόνια. 

Στην κοινωνική φοβία υποβόσκει ένας έντονος και επίμονος φόβος για την κριτική και το ντρόπιασμα σε κοινωνικές καταστάσεις. 

Έτσι, το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση της είναι να κατανοήσετε πως σκέφτεστε για τον εαυτό σας, τους άλλους και τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις σας. Θυμηθείτε και αξιοποιήσετε τα δικά σας παραδείγματα. Εμείς έχουμε επιλέξει ορισμένα τυπικά, τα οποία αντιπροσωπεύουν το συνήθη τρόπο σκέψης στην περίπτωση της κοινωνικής φοβίας.

Βήμα 1ο: Κατανοείστε πως σκέφτεστε

  • Διάβασμα της σκέψης («Αποκλείεται να βγει ραντεβού μαζί μου. Της φαίνομαι άχαρος και βαρετός») : Είστε σίγουρος ότι ξέρετε πως σκέφτονται οι άλλοι για εσάς και κυρίως ότι σας κρίνουν το ίδιο αρνητικά, όπως κρίνετε εσείς τον εαυτό σας.
  • Πρόβλεψη του μέλλοντος («Μόλις στο μάθημα ο καθηγητής ρωτήσει τα ονόματά μας, η φωνή μου θα τρεμουλιάζει και θα ντροπιαστώ μπροστά σε όλους»): Προβλέπετε τη χειρότερη δυνατή έκβαση για μια κατάσταση και έτσι είστε προκαταβολικά αγχωμένος. Αυτό μπορεί να συμβαίνει για μέρες, βδομάδες ή και μήνες πριν βρεθείτε στην κατάσταση. 
  • Προσωποποίηση («Κατάλαβαν το άγχος μου και με σχολιάζουν»): Υποθέτετε ότι οι άλλοι εστιάζουν την προσοχή τους σε εσάς με αρνητικό τρόπο και θεωρείτε ότι κάτι που συζητούν αφορά εσάς προσωπικά. 
  • Καταστροφοποίηση («Μετά από λίγα λεπτά θα καταλάβουν ότι δεν έχω τίποτα να πω και θα φαίνομαι σε όλους βαρετός»): Υπερβάλλετε στο βαθμό που είναι καταστροφικό να αντιληφθεί κάποιος άλλος το άγχος και την αμηχανία σας. 


Βήμα 2ο: Πρόκληση και αμφισβήτηση

Η πρόκληση και η αμφισβήτηση αυτών των σκέψεων μπορεί να μειώσει σημαντικά τα συμπτώματα που προκαλεί το άγχος σας σε κοινωνικές καταστάσεις. Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να μειώσετε σημαντικά το φόβο ότι θα φοβηθείτε (φόβος για το φόβο), ο οποίος σας εγκλωβίζει σε ένα φαύλο κύκλο.

Ρωτήστε τον εαυτό σας: 

  • Είμαι σίγουρος 100% ότι θα γελοιοποιηθώ; 
  • Πως μπορώ να είμαι βέβαιος ότι μαντεύω σωστά τι σκέφτονται οι άλλοι για μένα;
  • Γιατί είναι τόσο κακό ειδικά για μένα να έχω άγχος πριν από μια κατάσταση που με ενδιαφέρει; Γιατί δεν σκέφτομαι ότι είναι κακό για τους άλλους; 
  • Το ότι μπορεί να με βρίσκει βαρετό σημαίνει απαραίτητα ότι είμαι; 
  • Το ότι νιώθω ότι θα γελοιοποιηθώ, σημαίνει απαραίτητα ότι θα συμβεί; 


Επιμείνετε πολύ σε αυτό το βήμα και αν χρειαστεί ζητήστε τη βοήθεια ενός ειδικού ψυχικής υγείας.

Βήμα 3ο: Μειώστε την εστίαση της προσοχή στον εαυτό σας
Όταν εστιάζετε υπερβολικά την προσοχή σας στα σωματικά συμπτώματα, το άγχος σας αυξάνει διότι πιστεύετε ότι όλοι οι άλλοι αντιλαμβάνονται το τρέμουλο στο χέρι σας ή ακούν την καρδιά σας να χτυπά δυνατά. Αυτό σας κάνει να αγχώνεστε ακόμα περισσότερο,  να νιώθετε διαφορετικός και κατώτερος από τους υπόλοιπους. 

Σταματήστε να «ακούτε» τον εαυτό σας και εστιάστε την προσοχή σας στους άλλους, στο τι συζητούν ή στο περιβάλλον όπου βρίσκεστε. Εστιάστε την προσοχή σας στη συζήτηση ή στην κατάσταση. Έτσι, θα μπορείτε να συμμετέχετε περισσότερο. Μην ανησυχείτε αν δεν έχετε κάτι να πείτε. Συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους. Η σιωπή δίνει σε όλους μας χρόνο να χαλαρώσουμε και να σκεφτούμε το επόμενο θέμα ή την επόμενη ερώτηση που θα θέσουμε στο συνομιλητή μας. 

Βήμα 4ο: Ελέγξτε την αναπνοή σας και μάθετε να χαλαρώνετε 

Μια σημαντική τεχνική για τον έλεγχο του άγχους είναι η χαλάρωση μέσω της βαθιάς και ήρεμης αναπνοής. Εξασκηθείτε σε αυτό τον τρόπο αναπνοής, διότι θα σας βοηθήσει να μειώσετε πολλά από τα σωματικά συμπτώματα του άγχους και έτσι θα νιώσετε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. 

Βήμα 5ο: Αντιμετωπίστε τους φόβους σας σταδιακά
Μπορεί να νιώθετε καλύτερα μόλις αποφεύγετε μια κατάσταση που σας αγχώνει αλλά μακροπρόθεσμα η αποφυγή ενδυναμώνει τους φόβους σας. 

Έτσι, είναι σημαντικό να αποφύγετε να αποφεύγετε!

Ιεραρχήστε τις καταστάσεις που σας προκαλούν άγχος ξεκινώντας από τη λιγότερο απειλητική και προχωρήστε σε αυτές που σας φοβίζουν περισσότερο. 

Ξεκινήστε από την πρώτη και ετοιμάστε ένα πλάνο για το πως θα την αντιμετωπίσετε με το λιγότερο δυνατό βαθμό άγχους (αξιοποιήστε την πρόκληση και την αμφισβήτηση των σκέψεών σας, εφαρμόστε τη χαλάρωση, δοκιμάστε στη φαντασία σας να βρεθείτε στην κατάσταση που σας φοβίζει και «δείτε» τον εαυτό σας να την αντιμετωπίζει ήρεμα και χαλαρά).

Είναι σημαντικό να επιμείνετε μέχρι να τα καταφέρετε. Αν σε κάποιο σημείο δεν είστε ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα, αξιολογείστε τι δεν πήγε καλά. Ωστόσο, πάντα να θέτετε στον εαυτό σας το ερώτημα, αν θα ήσαστε τόσο αυστηρός με κάποιον άλλο που κατάφερε το ίδιο αποτέλεσμα. 

Μόλις νιώσετε άνετα στην πρώτη κατάσταση της λίστας σας, προχωρήστε στην επόμενη. Δεσμευτείτε απέναντι στον εαυτό σας ότι σταδιακά θα αντιμετωπίσετε τους φόβους σας και να θυμάστε να ενισχύετε τον εαυτό σας συστηματικά, ακόμα και αν δεν σας φαίνεται σπουδαίο αυτό που καταφέρετε (π.χ. τηλεφώνημα για παραγγελία φαγητού). 

Σταδιακά θα νιώθετε όλο και περισσότερο σίγουρος για τον εαυτό σας και οι επιτυχίες σας θα ενισχύουν την ίδια την προσπάθεια που καταβάλετε. 
Καλή επιτυχία!
Φωτεινή Λέκκα
Ψυχολόγος 

13/3/14

Με αφορμή ένα σχόλιο...



Το Blog Διαδικτυακής Συμβουλευτικής του Α.Τ.Π.Σ.Υ.Τ.Ε. ξεκίνησε στις 21 Ιανουαρίου 2014.
Στόχος είναι η επικοινωνία, η ενημέρωση και η συμβουλευτική μέσω διαδικτύου. Στο διάστημα αυτό έχουν αναρτηθεί 41 άρθρα που αφορούν θέματα ψυχικής υγείας και επικαιρότητας.

Έχουμε δεχτεί τα πρώτα ανώνυμα ερωτήματα από ασφαλισμένους του Ταμείου, στα οποία έχουν δοθεί απαντήσεις από τους ειδικούς της Κοινωνικής Υπηρεσίας. Επίσης, έχουμε δεχτεί και τα πρώτα σχόλιά σας τα οποία ενισχύουν την προσπάθειά μας να συνεχίσουμε.

Ένα από αυτά είναι της συναδέλφου κ. Αλεξάνδρας Ζήση, την οποία ευχαριστούμε θερμά και σας το παραθέτουμε κατόπιν δικής της συναίνεσης:


"Καλή σας ημέρα και καλή αρχή!!
Οταν ενημερώθηκα για όλο αυτό το "ηλεκτρονικό" εγχείρημα...απλά ενθουσιάστηκα!
Μια τόσο πρωτότυπη πρωτοβουλία! Μου αρέσει πολύ που η Κοινωνική μας Υπηρεσία ακολουθεί τους πιο σύγχρονους δρόμους.
Οταν εγώ είχα την πρώτη επαφή με την Κοινωνική Υπηρεσία γύρω στο 1989, υπήρχε μόνο μία ψυχολόγος και είχαν ξεκινήσει δειλά κάποιες ομάδες με εξωτερικούς συνεργάτες. Πόσο χαίρομαι που στην διάρκεια όλων αυτών των χρόνων στελεχώθηκε με πιο πολλά άτομα, και προσφέρει ένα τόσο μα τόσο αξιόλογο έργο!
Θέλω να συγχαρώ τόσο τη Διονυσία Μακρυνόρη, με την οποία έχω συνεργαστεί πολλά χρόνια, όσο και τα πιο νέα στελέχη, που δεν έχει τύχη να γνωρίσω ακόμα, αλλά είμαι σίγουρη πως θα διαδεχθούν επάξια τα παλιά στελέχη και θα ανταποκριθούν στις προκλήσεις της νέας εποχής.
Είμαστε πραγματικά πολύ τυχεροί στο Ταμείο μας να έχουμε μία τέτοια καταπληκτική Κοινωνική Υπηρεσία.
Μπράβο και καλή συνέχεια"

Με εκτίμηση,
Αλεξάνδρα (Σάντρα) Ζήση


Στην επόμενη έκδοση "Τα Νέα του Ταμείου μας" θα διαβάσετε ένα άρθρο που αναφέρεται στο Blog Διαδικτυακής Συμβουλευτικής, στα πλεονεκτήματα της συμβουλευτικής μέσω Διαδικτύου και στον καλύτερο τρόπο χρήσης του Blog από τους επισκέπτες. 
Περιμένουμε τη συμμετοχή σας με τις σκέψεις, τις προτάσεις και τα ερωτήματά σας. 

Ευχαριστούμε,

Η συντακτική ομάδα του Blog



12/3/14

Παιδί και ποίηση



Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης στις 21 Μαρτίου, διοργανώνει εκδήλωση για τους μικρούς του φίλους την Κυριακή 14 Μαρτίου στις 11.30 π.μ.
Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ: 


Διονυσία Μακρυνόρη
Ψυχολόγος



Tο δικό σου «παράθυρο Johari»


(Σας συνιστούμε, πριν ακολουθήσετε τα βήματα της παρακάτω άσκησης, να διαβάσετε προηγούμενη ανάρτηση με τίτλο "Παράθυρο JOHARI")

Όπως αναφέραμε σε προηγούμενη ανάρτηση, το "παράθυρο JOHARI" είναι ένα ψυχολογικό εργαλείο που συμβάλλει κυρίως στην καλύτερη κατανόηση του εαυτού μας. Ακολουθεί μία άσκηση η οποία θα σας βοηθήσει να το πετύχετε, φτιάχνοντας το δικό σας "παράθυρο JOHARI".

Βήμα 1ο 
Επιλέξτε 5 – 6 επίθετα από τη λίστα 56 επιθέτων που ακολουθεί, τα οποία πιστεύετε ότι σας αντιπροσωπεύουν περισσότερο.

Ικανός, δεκτικός, ευπροσάρμοστος, τολμηρός, γενναίος, ήρεμος, συμπονετικός, χαρούμενος, έξυπνος, σύνθετος, σίγουρος, αξιόπιστος, αξιοπρεπής, ενεργητικός, εξωστρεφείς, φιλικός, δοτικός, ευτυχής, εξυπηρετικός, ιδεαλιστής, ανεξάρτητος, δαιμόνιος, έξυπνος, εσωστρεφής, ευγενικός, νοήμων, λογικός, τρυφερός, ώριμος, σεμνός, νευρικός, παρατηρητικός, οργανωμένος, ασθενής, ισχυρός, υπερήφανος, ήσυχος, ανακλαστικός, χαλαρός, θεοσεβούμενος, αποκριτικός, ερευνητικός, αυταρχικός, ευσυνείδητος, φρόνιμος, συναισθηματικός, ντροπαλός, ανόητος, έξυπνος, αυθόρμητος, συμπαθητικός, τεταμένος, αξιόπιστος, ζεστός, σοφός, πνευματώδης.

Βήμα 2ο
Δώστε αυτή τη λίστα 56 επιθέτων σε ανθρώπους του περιβάλλοντός σας, στην οικογένειά σας, σε φίλους, συναδέλφους κλπ. ζητώντας τους να κάνουν το ίδιο, δηλαδή να επιλέξουν 5 – 6 επίθετα από αυτά που πιστεύουν ότι σας αντιπροσωπεύουν περισσότερο.

Βήμα 3ο
Στη συνέχεια σχεδιάζετε το δικό σας "παράθυρο", τοποθετώντας τα επίθετα που επιλέχθηκαν ως εξής:
  • Τα επίθετα που επιλέχθηκαν από όλους σας τοποθετούνται στον «ανοιχτό/ δημόσιο» χώρο.
  • Τα επίθετα που επιλέχθηκαν μόνο από εσάς μπαίνουν στον «κρυμμένο» χώρο. Αναρωτηθείτε για ποιο λόγο παραμένουν εκεί και δεν γίνονται φανερά στους άλλους. Θυμηθείτε ότι η αυτό-αποκάλυψη κάποιων στοιχείων του εαυτού μας, όταν γίνεται σε σωστό χρόνο και πλαίσιο, ευνοεί την επικοινωνία, την εμπιστοσύνη και κατά συνέπεια τις διαπροσωπικές μας σχέσεις.
  • Τα επίθετα που επιλέχθηκαν μόνο από τους γύρω σας μπαίνουν στον «τυφλό» χώρο. Αξιολογήστε τα επίθετα αυτά ως προς το κατά πόσο πιστεύετε ότι σας αντιπροσωπεύουν και τι κάνει τους άλλους να σας χαρακτηρίζουν με αυτά. Όσο πιο ανοιχτοί είμαστε να ακούσουμε τα εποικοδομητικά σχόλια των άλλων για εμάς, και τα θετικά αλλά και τα αρνητικά, τόσο περισσότερο γνωρίζουμε τον εαυτό μας και δημιουργούμε αυθεντικές σχέσεις με τους ανθρώπους γύρω μας.
  • Τα επίθετα που δεν επιλέχθηκαν από κανέναν τοποθετούνται στον «άγνωστο» χώρο. Είναι οι πιθανές αλλά και άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς μας που παραμένουν μη προσβάσιμες και ανεκμετάλλευτες, μπορούν όμως να αξιοποιηθούν μέσα από την ανατροφοδότηση και την ανακάλυψη, βοηθώντας την προσωπική μας εξέλιξή.

Παραλλαγές:

  • Φτιάξτε διαφορετικά παράθυρα για κάθε πλαίσιο στο οποίο κινείστε, π.χ. άλλο για την οικογένεια, άλλο για τους φίλους, άλλο για τους συναδέλφους κλπ.
  • Μην περιοριστείτε μόνο στην παραπάνω λίστα επιθέτων αλλά, ελεύθερα, μπορεί ο καθένας να εκφράζει ό, τι πιστεύει για εσάς.

Χρήσιμο Tip: Προσπαθήστε να ζητάτε και επιχειρήματα σε κάθε σχόλιο που λαμβάνετε, έτσι θα έχετε μία πιο σφαιρική εικόνα για την προβολή του εαυτού σας προς τα έξω.


Καλή επιτυχία!

Δώρα Αναστασίου
Ψυχολόγος

10/3/14

Φοβάμαι ότι θα ντροπιαστώ...


Σας προτείνουμε να δείτε το video που ακολουθεί. Είναι ένα απόσπασμα από την απονομή των βραβείων Όσκαρ του 1998. Στο video η γνωστή ηθοποιός Kim Basinger λαμβάνει το βραβείο για την ερμηνεία της στην ταινία «L.A. Εμπιστευτικό».

Το video είναι σύντομο και σας προτείνουμε να το δείτε παρατηρώντας την αμηχανία της, την προσπάθειά της να θυμηθεί το λόγο που είχε προετοιμάσει, χωρίς τελικά να τα καταφέρει, και τις κινήσεις του σώματός της. Στο τέλος κυριολεκτικά φαίνεται σαν να μην ξέρει από πού να φύγει.



Η Kim Basinger υπήρξε ένα πολύ «κλειστό» και εσωστρεφές παιδί, σε σημείο που οι γονείς της ανησυχούσαν ότι πάσχει από κάποιο αναπτυξιακό σύνδρομο. Στο σχολείο ο χειρότερος φόβος της ήταν να διαβάσει δυνατά μπροστά στους συμμαθητές της.

Οι δυσκολίες της στις κοινωνικές συναναστροφές συνεχίστηκαν και αφού ξεκίνησε επιτυχημένη καριέρα στον κινηματογράφο. Η ίδια έχει παραδεχτεί δημόσια ότι για χρόνια πάλευε με το άγχος και την κοινωνική φοβία.

Τι είναι όμως η κοινωνική φοβία; 

Όλοι οι άνθρωποι κάποιες φορές νιώθουμε αμηχανία και νευρικότητα σε διάφορες κοινωνικές καταστάσεις και συναναστροφές, όπως, για παράδειγμα, όταν πρόκειται να μιλήσουμε μπροστά σε άλλους ή σε μια συνέντευξη για δουλειά. Συνήθως όμως το αρχικό άγχος μας υποχωρεί και μπορούμε να αντεπεξέλθουμε στις απαιτήσεις της κατάστασης.

Κάτι τέτοιο είναι πολύ διαφορετικό από τον έντονο φόβο του ντροπιάσματος που ισχύει στην περίπτωση της κοινωνικής φοβίας.

Η κοινωνική φοβία είναι μια αγχώδης διαταραχή που αφορά στον έντονο φόβο για συγκεκριμένες κοινωνικές καταστάσεις και ειδικά εκείνες οι οποίες είναι άγνωστες ή εκείνες στις οποίες υπάρχει η σκέψη ότι οι άλλοι άνθρωποι μας παρακολουθούν και μας κρίνουν.  

Αυτές οι κοινωνικές καταστάσεις φαντάζουν πραγματικά απειλητικές, καθώς υποβόσκει ο φόβος για το ενδεχόμενο δημόσιας κριτικής ή ντροπιάσματος.

Πώς εκδηλώνεται; 

Συνήθεις καταστάσεις που πυροδοτούν την κοινωνική φοβία είναι οι παρακάτω:


  • Η γνωριμία με άγνωστους ανθρώπους
  • Το να βρισκόμαστε στο επίκεντρο της προσοχής
  • Το να μας κοιτούν ενώ κάνουμε κάτι
  • Η ομιλία μπροστά σε κοινό
  • Το να δεχόμαστε κριτική ή κάποιο πείραγμα
  • Το να μιλάμε με πρόσωπα κύρους ή εξουσίας
  • Το να φλερτάρουμε ή να βγούμε ραντεβού
  • Το να τηλεφωνήσουμε
  • Το να χρησιμοποιούμε δημόσιες τουαλέτες
  • Το να τρώμε ή να πίνουμε μπροστά σε άλλους
  • Το να συμμετέχουμε σε κοινωνικές εκδηλώσεις (πάρτι, γιορτές)


Ο έντονος φόβος πυροδοτείται ακόμα και στη σκέψη ότι πρόκειται να βρεθούμε σε κάποια από αυτές τις καταστάσεις. Έτσι, μπορεί να σκεφτόμαστε με κάθε λεπτομέρεια τι θα μπορούσε να συμβεί και τελικά να ντροπιαστούμε. Ακόμα κι αν τελικά βρεθούμε στην κατάσταση που φοβόμαστε, το άγχος μας δεν υποχωρεί. Σκεφτόμαστε ότι κάτι κακό θα συμβεί την επόμενη φορά ή ξανασκεφτόμαστε την κατάσταση με κάθε λεπτομέρεια και κρίνουμε ότι δεν κάναμε τίποτα σωστά. 

Σωματικά συμπτώματα

Η κοινωνική φοβία συνοδεύεται από πολλά σωματικά συμπτώματα, όπως τα παρακάτω:


  • Κοκκίνισμα στο πρόσωπο
  • Δυσκολία στην αναπνοή
  • Ναυτία ή στομαχική δυσφορία
  • Τρέμουλο 
  • Σφίξιμο στο στήθος 
  • Ταχυπαλμία
  • Εφίδρωση 


Καθώς νιώθουμε πολύ έντονα αυτά τα συμπτώματα, μπορεί να μας αποτρέπουν από το να ευχαριστηθούμε μια κοινωνική κατάσταση. Επίσης, φοβόμαστε ότι όλοι οι άλλοι θα τα αντιληφθούν και θα γελάσουν μαζί μας ή θα μας σχολιάσουν. 

Η σκέψη αυτή πυροδοτεί πρόσθετο άγχος. Έτσι ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται και μπορεί να οδηγήσει σε μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία 

"Οι άλλοι βλέπουν το άγχος μου"


Ακόμα και αν νιώθετε ότι είστε οι μόνοι που δυσκολεύεστε  σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι σημαντικό να ξέρετε ότι πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο παλεύουν με το φόβο όταν πρόκειται να συναναστραφούν κοινωνικά με άλλους. 


Για να αντιμετωπίσετε τη δυσκολία σας είναι σημαντικό να διακρίνετε την κοινωνική φοβία από τη ντροπή και να την κατανοήσετε. 

Είναι πιθανό να αντιμετωπίζετε άγχος σε κοινωνικές καταστάσεις αν: 


  • Η προσοχή σας είναι διαρκώς στραμμένη στο πως συμπεριφέρεστε ακόμα και σε καθημερινές κοινωνικές καταστάσεις 
  • Βιώνετε έντονη ανησυχία για μέρες, εβδομάδες ή ακόμα και μήνες πριν τη συμμετοχή σας σε κάποιο κοινωνικό γεγονός
  • Νιώθετε έντονο φόβο ότι θα δεχτείτε κριτική ακόμα και από άγνωστους ανθρώπους
  • Νιώθετε έντονο φόβο ότι θα συμπεριφερθείτε κατά τρόπο που θα προκαλέσει την αρνητική κριτική των άλλων
  • Φοβάστε ότι οι άλλοι θα αντιληφθούν τη νευρικότητα και την αμηχανία σας 
  • Αποφεύγετε καταστάσεις που φοβάστε, σε σημείο που περιορίζετε σημαντικά τις καθημερινές δραστηριότητές σας
  • Μένετε σιωπηλός ή προσπαθείτε να περάσετε απαρατήρητος για να διαφύγετε της προσοχής των άλλων 
  • Χρειάζεστε μαζί σας κάποιο γνωστό πρόσωπο για να συμμετέχετε σε μια κοινωνική εκδήλωση 


Μπορεί να θεωρείτε ότι η μόνη λύση που έχετε είναι απλώς το να αποφεύγετε τις καταστάσεις που σας απειλούν. Ωστόσο, αυτός είναι και ο τρόπος διαιώνισης του φόβου σας. 

Σας ενθαρρύνουμε να σκεφτείτε τα παραπάνω, ώστε να διακρίνετε αν αντιμετωπίζετε μια δυσκολία αυτού του τύπου. 

Σκεφτείτε παραδείγματα από την καθημερινή σας ζωή και τον τρόπο που προσπαθείτε να τα διαχειριστείτε. Σημειώστε τα  και καταγράψτε πως σκέφτεστε για τον εαυτό σας, πως σκέφτεστε για τους άλλους, τι είδους σωματικά συμπτώματα έχετε και πως προσπαθείτε να ελέγξετε το άγχος σας. 

Στην επόμενη ανάρτησή μας θα σας προτείνουμε τρόπους αντιμετώπισης της κοινωνικής φοβίας και έτσι οι προσωπικές καταγραφές σας θα σας φανούν χρήσιμες καθώς θα μπορέσετε να δουλέψετε πάνω στα δικά σας παραδείγματα. 

Φωτεινή Λέκκα
Ψυχολόγος