30/5/14

Διεθνής Αντικαπνιστική Ημέρα


Σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία το 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού είναι καπνιστές. Το 90% ξεκινά πριν την ηλικία των 19 ετών. Τα παιδιά έχουν 80% πιθανότητες να καπνίσουν κι εκείνα αν οι γονείς τους είναι καπνιστές. Το ποσοστό μειώνεται στο 10% σε περίπτωση που οι γονείς δεν είναι.

«Το κάπνισμα με χαλαρώνει»
«Το κάπνισμα είναι επιβαρυντικό για την υγεία, όμως εγώ καπνίζω λίγο»
«Καπνίζω ελαφρά τσιγάρα άρα δεν κινδυνεύω»
«Μπορώ να το κόψω όποτε το αποφασίσω»

Αυτοί είναι μερικοί από τους «μύθους» και τις σκέψεις που κάνουν οι καπνιστές.  Εκείνοι, και ως ένα βαθμό το περιβάλλον τους, μπορεί να αντιμετωπίζουν πολλές κοινωνικές και οικονομικές δυσκολίες, καθώς και προβλήματα με την υγεία τους. Όλοι γνωρίζουν τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος.

Γιατί συνεχίζουμε παρόλα αυτά να καπνίζουμε;

Αυτό μπορεί να οφείλεται:

  • Στα βραχυπρόθεσμα πλεονεκτήματα που προσφέρει και ο καπνιστής απρόθυμα τις περισσότερες φορές αποφασίζει να στερηθεί.
  • Στις μακροπρόθεσμες βλάβες στην υγεία, με αποτέλεσμα το άτομο να απωθεί την ιδέα ότι το κάπνισμα θα του προκαλέσει σοβαρά προβλήματα.
  • Στην εξάρτηση  που αναπτύσσεται από τις ουσίες του τσιγάρου. 

Η εξάρτηση από το τσιγάρο είναι σωματική και ψυχολογική

Σωματική εξάρτηση

Η σωματική εξάρτηση είναι μία κατάσταση όπου ο οργανισμός δεν μπορεί να λειτουργήσει φυσιολογικά εάν η ουσία δεν είναι παρούσα. Σε περίπτωση που διακοπεί η χρήση της ουσίας, ο καπνιστής υποφέρει από σωματικές ενοχλήσεις, οι οποίες συνιστούν το σύνδρομο στέρησης, αλλαγές δηλαδή προς την αντίθετη κατεύθυνση από τη δράση που επέφερε η ουσία. Η στερητική διαταραχή από νικοτίνη αρχίζει μέσα σε 24 ώρες μετά τη μείωση ή τη διακοπή της χρήσης καπνού και μειώνεται σε ένταση μέσα σε λίγες ημέρες εώς και εβδομάδες. Τα πρώτα οφέλη από τη διακοπή καπνίσματος αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους μόλις μετά από 8 ώρες.

Τι γίνεται όμως με την ψυχολογική εξάρτηση;

Η ψυχολογική εξάρτηση είναι αποτέλεσμα μάθησης. Σύμφωνα με τις θεωρίες μάθησης, όταν μία συμπεριφορά ενισχύεται και ανταμείβεται, θα επαναληφθεί. Έτσι, όταν ο καπνιστής βιώνει κάποια από τα βραχυπρόθεσμα «οφέλη» που θεωρεί ότι αποκομίζει από το τσιγάρο (π.χ. πρόσκαιρη χαλάρωση), θα επαναλάβει τη συμπεριφορά του. Σταδιακά θα αυξάνει τη συχνότητά της μέχρι που θα καταλήξει σε ένα μοτίβο σταθερής ημερήσιας κατανάλωσης. Επίσης, οι θεωρίες μάθησης εξηγούν και την αυτοματοποίηση της καπνιστικής συμπεριφοράς. Όταν δηλαδή ο καπνιστής αρχίζει και συνδέει καταστάσεις της καθημερινότητάς του, συγκεκριμένες δραστηριότητες και ερεθίσματα (καφές, έξοδος για ποτό, διάλειμμα στην εργασία, θέα του πακέτου κ.α.) με την κατανάλωση τσιγάρου. 

Από την ψυχολογική εξάρτηση είναι κάπως πιο δύσκολο να ξεφύγει κάποιος αλλά όχι και αδύνατον. Κανείς δεν γεννιέται καπνιστής. Το κάπνισμα είναι μία συμπεριφορά που «μαθαίνεται». Κι όπως μπορεί να τη μάθει κάποιος έτσι μπορεί και να την ξεμάθει.

Αυτό αποτελεί τη βάση των περισσότερων ψυχολογικών μεθόδων διακοπής του καπνίσματος και κυρίως της γνωσιακής – συμπεριφοριστικής θεραπείας, όπου αποτελεί πρώτη επιλογή για τη διακοπή του καπνίσματος. Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, για τη διακοπή πιο σημαντικές δεν είναι οι αιτίες που κάποιος το ξεκίνησε αλλά οι συνθήκες που συντηρούν τη συμπεριφορά του καπνίσματος. Έτσι μέσα από στρατηγικές τροποποίησης της συμπεριφοράς, στρατηγικές αυτοελέγχου και αυτοδιαχείρισης, έλεγχο ερεθισμάτων, εκπαίδευση στην επίλυση προβλημάτων και σε δεξιότητες διαχείρισης του άγχους, τεχνικές χαλάρωσης, πρόληψη υποτροπής κ.α. ο καπνιστής, με την κατάλληλη βοήθεια από ειδικό, που θα λάβει είτε σε ατομικό είτε σε ομαδικό επίπεδο, μπορεί να φτάσει στο στόχο του.

Οι μέθοδοι διακοπής καπνίσματος είναι:

  • Η μέθοδος «μία και έξω»
  • Η σταδιακή μείωση χρήσης νικοτίνης

Οι μισοί καπνιστές θα προτιμούσαν να σταματήσουν το κάπνισμα, παρόλα αυτά μόνο 1 στους 7 το κατορθώνει από μόνος του με τη μέθοδο «μία και έξω», όπου το άτομο σταματά το κάπνισμα τελείως από τη μία μέρα στην άλλη. Οι υπόλοιποι ζητούν βοήθεια από ειδικούς. Οι επιλογές είναι: 

  • Φαρμακοθεραπεία: με ειδικά φαρμακευτικά προϊόντα (τσίχλες νικοτίνης, έμπλαστρα νικοτίνης κ.α.) που λειτουργούν ως υποκατάστατα και βοηθούν στη μείωση της σωματικής εξάρτησης.
  • Ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις: βοηθούν τον καπνιστή, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, να διαχειριστεί την ψυχολογική του εξάρτηση.

Οι παραπάνω επιλογές μπορεί να συνδυαστούν και να φέρουν ακόμα πιο θετικά αποτελέσματα. Υπάρχουν και πιο εναλλακτικές επιλογές στη διακοπή του καπνίσματος, όπως ο βελονισμός κ.α.

Όποια μέθοδο κι αν επιλέξετε να θυμάστε ότι:

  • Απαιτείται χρόνος, αποφασιστικότητα και προσπάθεια.
  • Καλό θα είναι να το προσπαθήσετε σε μία περίοδο πιο χαλαρή για σας.
  • Κάποιες φορές κάθε προηγούμενη αποτυχημένη προσπάθεια μπορεί και να αυξήσει το ποσοστό επιτυχίας της επόμενης, έτσι μην αποθαρρυνθείτε από παλαιότερες αποτυχημένες προσπάθειες
  • Σε περίπτωση που υποτροπιάσετε μετά από προσπάθεια αρκετού διαστήματος και καπνίσετε και πάλι, μην θεωρήσετε την προσπάθειά σας αποτυχημένη και επιστρέψετε στην προηγούμενη καπνιστική σας συμπεριφορά αλλά να το εκλάβετε ως ένα μεμονωμένο γεγονός και να συνεχίσετε και πάλι την προσπάθεια.


Προσπαθήστε σήμερα κιόλας μόνοι σας κι αν δεν τα καταφέρετε αναζητήστε βοήθεια:
  • Ιατρεία διακοπής καπνίσματοςεδώ θα βρείτε λίστα ιατρείων διακοπής καπνίσματος εντός νοσοκομείων και δημοτικών ιατρείων.
  • Ψυχοεκπαιδευτικές ομάδες διακοπής καπνίσματος, Τμήμα Θεραπειών Ενηλίκων ΙΕΘΣ. Γλάδστωνος 10, Πλ. Κάννιγγος, τηλ. επικοινωνίας 2103840129, 6937594134. http://www.ibrt.gr/edu/
  • ΚαπνίΖΩ: μία ζωή χωρίς κάπνισμα. Πρόγραμμα διακοπής καπνίσματος του Γραφείου Ψυχικής Υγείας Μάλλιαρη & συνεργάτες. Ασημάκη Φωτήλα, Αθήνα & Αττικής 5 Ραφήνα, τηλ. επικοινωνίας: 2108816137, 2294022002. http://www.drmalliaris.com/

Οι επιλογές σας φυσικά δεν εξαντλούνται στις παραπάνω προτάσεις. Αναζητήστε τις δικές σας!

Καλή επιτυχία!!!
Δώρα Αναστασίου
Ψυχολόγος



28/5/14

Πρώτη μέρα εξετάσεων...




ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!!!!!


  • με θετική σκέψη για τις εξετάσεις
  • με αισιόδοξη στάση για την πορεία των εξετάσεων
  • με ψυχική ηρεμία και ψυχραιμία για τα αποτελέσματα αυτών
  • με αναγνώριση της προσπάθειάς σας και ωριμότητα για τις μελλοντικές σας αποφάσεις
  • με αγάπη και εκτίμηση για τον εαυτό σας! 


Δείτε ένα σύντομο βίντεο με μία τεχνική χαλάρωσης εδώ

Διαβάστε παλαιότερη ανάρτηση εδώ

Διονυσία Μακρυνόρη
Ψυχολόγος

26/5/14

Πώς να προσεγγίσω ένα άτομο που με ενδιαφέρει;


Το άγχος που προκαλεί η σκέψη της προσέγγισης ενός ατόμου που μας ενδιαφέρει ερωτικά είναι απόλυτα φυσιολογικό, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να κάνουν μια καλή πρώτη εντύπωση. Η συγκεκριμένα κατάσταση προκαλεί ανησυχία γιατί πολύ συχνά συνδέεται με την έκθεση και το ενδεχόμενο απόρριψης.

Σε κάποιες περιπτώσεις ο φόβος μιας πιθανής απόρριψης ή το αίσθημα ντροπής και συστολής σε κοινωνικές καταστάσεις κάνει αρκετούς ανθρώπους και ειδικά τους νεότερους σε ηλικία να διστάζουν ή ακόμα και να αποφεύγουν να προσεγγίσουν ένα άτομο που τους ενδιαφέρει. 

Αν αντιμετωπίζετε μια τέτοια κατάσταση, μπορεί να περνούν από το μυαλό σας σκέψεις όπως: 
  • Είμαι βαρετός
  • Δεν είμαι αρκετά όμορφη 
  • Δεν ξέρω τι να πω
  • Φοβάμαι ότι θα αρνηθεί 
  • Δεν ξέρω από πού να αρχίσω 
Ως αποτέλεσμα έχετε τα συνήθη συμπτώματα του άγχους, όπως ταχυπαλμία, εφίδρωση, τρέμουλο τα οποία για να τα μειώσετε αποφεύγετε να προσεγγίσετε το άτομο που σας ενδιαφέρει. 

Με αυτό τον τρόπο τα συμπτώματα μειώνονται, αλλά αρχίζετε να σκέφτεστε ακόμα πιο αρνητικά για τον εαυτό σας και έτσι η προσέγγιση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη και τα συμπτώματα ακόμα πιο έντονα σε μια δεύτερη ενδεχόμενη προσπάθεια. 

Για να σπάσετε αυτό το φαύλο κύκλο του άγχους σας προτείνουμε τα παρακάτω: 

Πριν την πρόταση για ραντεβού:




  • Αλλάξτε την οπτική: Ο στόχος δεν είναι να μην έχετε άγχος. Όσο παλεύετε με την ιδέα ότι πρέπει να φαίνεστε άνετοι, τόσο μεγαλύτερο θα γίνεται το άγχος σας. Αποδεχτείτε το σαν φυσιολογικό σύμπτωμα και αντί να το μειώσετε, ελέγξετε το. Σε αυτό θα σας βοηθήσει μια καλή προετοιμασία στην οποία σας προτείνουμε να θυμίζετε στον εαυτό σας ότι: Κάθε νέα κοινωνική κατάσταση και αλληλεπίδραση είναι μια ευκαιρία για νέες θετικές μελλοντικές εξελίξεις, καθώς και μια ευκαιρία για να αποκτήσετε νέες δεξιότητες και εμπειρίες.  
  • Να είστε αισιόδοξοι: Εστιάστε την προσοχή σας στις θετικές πιθανότητες που ανοίγονται. Μην εμπιστεύεστε τη σκέψη που λέει: «Θα αποτύχω». Αυτή η σκέψη προβλέπει ένα ενδεχόμενο που δεν είναι 100% αληθές, καθώς δεν είναι δυνατόν να γνωρίζετε εκ των προτέρων το αποτέλεσμα. Επίσης, είναι μια σκέψη που απλώς σας ενθαρρύνει να μην κάνετε τίποτα. Θυμηθείτε ότι αυτός είναι ο μόνος σίγουρος τρόπος για να μην συμβεί τίποτα νέο στη ζωή σας και να νιώθετε άσχημα για τον εαυτό σας. 
  • Σκεφτείτε ότι είναι μια ευκαιρία να δοκιμάσετε νέες δεξιότητες. Ακόμα κι αν δεν εξασφαλίσετε ένα ραντεβού με το πρόσωπο που σας ενδιαφέρει, αυτό δεν σημαίνει ότι έχετε αποτύχει 100%. Έχετε κερδίσει την εμπειρία από μια κατάσταση που αποφεύγετε και έτσι η επόμενη δεν θα σας είναι άγνωστη. 
  • «Κι αν απορριφθώ;» Είναι πιθανό να σας περνούν από το μυαλό σκέψεις σχετικά με μια ενδεχόμενη απόρριψη. Ωστόσο, για να αυξήσετε τις πιθανότητες επιτυχίας πρέπει να συμφιλιωθείτε με το ενδεχόμενο ότι μπορεί να απορριφθείτε. Σκεφτείτε ότι και σας εσάς δεν αρέσουν όλοι οι άνθρωποι. Αντί να σας δεσμεύει ο φόβος για την απόρριψη, αντιμετωπίστε τον.

Πώς να ζητήσω ραντεβού;

  • Να θυμάστε να χαμογελάτε, να είστε ευγενικοί και ευχάριστοι. Τα αποτελέσματα σχετικών ερευνών δείχνουν ότι αυτό είναι πιο σημαντικό απ’ ό,τι η εξωτερική εμφάνιση και η ομορφιά.
  • Μπορείτε προτείνετε να κάνετε μαζί μία καθημερινή δραστηριότητα (π.χ. να πάτε για καφέ μετά το μάθημα στο πανεπιστήμιο) αντί να ξεκινήσετε με κάτι πιο «επίσημο» (π.χ. να πάτε για φαγητό). Το πρόσωπο που σας ενδιαφέρει θα νιώσει πολύ πιο άνετα να αποδεχθεί την πρότασή σας και έτσι θα έχετε μία ευκαιρία να γνωριστείτε.
  • Αν μέχρι το σημείο αυτό έχετε θετική ανταπόκριση, τότε μπορείτε να κάνετε μια πιο «επίσημη» πρόταση. Σχεδιάστε από πριν τι πρόκειται να πείτε και κάντε μία συγκεκριμένη πρόταση (π.χ. «Θέλεις να πάμε για φαγητό την Τετάρτη το βράδυ;» και όχι «Τι κάνεις αύριο το βράδυ;»). Καλό είναι να αφήσετε ένα χρονικό περιθώριο και να μην προτείνετε κάτι για την ίδια ή την επόμενη ημέρα. Με αυτόν τον τρόπο δίνετε την ευκαιρία στο πρόσωπο που σας ενδιαφέρει είτε να αποδεχθεί είτε να απορρίψει την πρότασή σας, χωρίς να έρθει κανένας από τους δύο σε δύσκολη θέση. 
  • Αν αρνηθεί, θα μπορεί να σας δώσει μία ευγενική δικαιολογία σχετικά με το χρόνο ή τον τόπο (π.χ. «Λυπάμαι, αλλά την Τετάρτη το βράδυ έχω να πάω σε μια γιορτή»). Βέβαια υπάρχει και η περίπτωση να έχει όντως κάποια δέσμευση οπότε είτε θα σας προτείνει κάτι άλλο είτε θα σας ζητήσει να προτείνετε κάτι άλλο (π.χ. «Να κανονίσουμε μια άλλη μέρα, γιατί την Τετάρτη έχω μία υποχρέωση που δεν μπορώ να αναβάλω;»). Προσέξτε τη μη λεκτική επικοινωνία (π.χ. τον τόνο της φωνής, την έκφραση του προσώπου, τη διάθεση κ.λπ.) προκειμένου να καταλάβετε αν σας  απαντά αρνητικά ή όντως υπάρχει κάποια πρακτική δυσκολία.
Τι να πω στο πρώτο ραντεβού; 


  • Μιλήστε για κοινά σας βιώματα (π.χ. για τη ζωή στη σχολή, τα μαθήματα κ.λπ.) και μετά αναζητήστε κοινά ενδιαφέροντα. Μιλήστε για τα ενδιαφέροντα, τα σχέδια και τις δραστηριότητες που σας αρέσουν. Κάντε ανοιχτές ερωτήσεις (που να μην απαντιούνται με ένα «ναι» ή ένα «όχι») και αφήστε το συνομιλητή σας να απαντήσει. Ακούστε με προσοχή τι προσπαθεί να σας πει. Αν θέλετε, μπορείτε να δώσετε ένα πιο προσωπικό τόνο στη συζήτηση, αναφέροντας τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας για κάποιο ζήτημα.
  • Δείξτε ενδιαφέρον και περιέργεια να μάθετε νέα πράγματα για το πρόσωπο που σας ενδιαφέρει. Αποφύγετε αδιάκριτες ερωτήσεις, αλλά δώστε έμφαση να μάθετε πως σκέφτεται για ένα θέμα ή για τα ενδιαφέροντα του. 
  • Απολαύστε την αλληλεπίδραση και μη σκέφτεστε το αποτέλεσμα. Δώστε χρόνο στο άτομο που σας ενδιαφέρει αλλά και εσάς για να διερευνήσετε αν θέλετε να ξαναβρεθείτε. Μην προσπαθείτε να «πείσετε» ότι πρέπει να γίνετε ζευγάρι. Σκοπός είναι να περάστε όμορφα και να γνωριστείτε. 







Αν το πρόσωπο που σας ενδιαφέρει αρνηθεί δε σημαίνει ότι έχετε κάποιο πρόβλημα. Μπορεί να περνά μία δύσκολη περίοδο, να έχει κάποια άλλη δέσμευση ή απλώς να μην ταιριάζετε κατά τη γνώμη του/ης. Είναι σημαντικό να σας θυμίσουμε ότι έχετε ήδη καταφέρει να έχετε μια θετική εμπειρία, δηλαδή να ξεπεράσετε το άγχος σας και να ζητήσετε ένα πρώτο ραντεβού. Η επόμενη προσπάθειά σας θα είναι πιο άνετη γιατί ήδη θα έχετε εξοικειωθεί με ένα μέρος της διαδικασίας. 

Καλή επιτυχία!

Φωτεινή Λέκκα
Ψυχολόγος 



22/5/14

Επικοινωνία: Γονείς – παιδιά


Η οικογένεια ιστορικά περνώντας από πολλά στάδια (μητριαρχική, πατριαρχική, μεγάλη – εκτεταμένη οικογένεια) έφτασε στην πυρηνική οικογένεια η οποία αποτελείται από τους δύο γονείς και τα παιδιά.
Ο ρόλος των γονέων είναι να καλύπτουν μεν τις βασικές ανάγκες των παιδιών τους (στέγη και τροφή) αλλά και να φροντίζουν τη σωματική και συναισθηματική τους ανάπτυξη, την κοινωνική τους ωριμότητα και την ενίσχυση στην ανάγκη τους για γνώση, αυτονομία και επικοινωνία.
Μία οικογένεια θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε ως προς τη λειτουργικότητά της και την επικοινωνία των μελών της σε: Βέλτιστη, επαρκής, μέτρια και σοβαρά δυσλειτουργική.

Βέλτιστες οικογένειες: Χαρακτηριστικά
· Αντιμετώπιση εντάσεων μεταξύ της ατομικής επιλογής και ομαδικών αναγκών.
· Ανάγκη για ατομική ελευθερία και αίσθηση του "ανήκειν". 
· Ενθάρρυνση για την προσπάθεια επίτευξης ενός στόχου.

Επαρκείς οικογένειες: Χαρακτηριστικά
· Σαφή όρια που δύσκολα παραβιάζονται.
· Ανάληψη ατομικής ευθύνης για συναισθήματα, σκέψεις και πράξεις.
· Επίλυση εντάσεων και συγκρούσεων.

Μέτριες οικογένειες: Χαρακτηριστικά
· Αντίσταση των μελών τους για ανάληψη προσωπικής ευθύνης για τα δικά τους συναισθήματα, σκέψεις και πράξεις. 
· Διατήρηση ενός προβλήματος όταν προκύπτει, με κατηγορίες και επιθέσεις μεταξύ τους. 
· Δέσμευση των γονέων σε μία ατελείωτη προσπάθεια ελέγχου και απαγόρευσης του εαυτού τους, του συζύγου τους και των παιδιών τους.

Σοβαρές δυσλειτουργικές οικογένειες: Χαρακτηριστικά
· Ασαφή όρια εξουσίας με αναποτελεσματική, ανεπαρκή και ασαφή επικοινωνία. 
· Ακραία προβλήματα σε διαπροσωπικά όρια, ελάχιστες ικανότητες διαπραγμάτευσης.
· Απουσία γονικής συμμαχίας. 
· Άρνηση των μελών ως προς το πέρασμα του χρόνου και τις συνέπειές του για την ανάπτυξη, την ωρίμανση, τα γηρατειά και το θάνατο. 
· Δυσκολία ως προς τις ικανότητες των μελών μίας οικογένειας για οικογενειακό προγραμματισμό και επίτευξη προσωπικών στόχων. 
· Ανεπαρκή εσωτερικά όρια και σύγχυση λόγω της έλλειψης αυτονομίας των μελών της οικογένειας.

Παραδείγματα επικοινωνίας στην οικογένεια
Παράδειγμα 1ο 
Το παιδί επιστρέφει από το σχολείο φανερά στενοχωρημένο γιατί τσακώθηκε με έναν φίλο του. Η μητέρα το ακούει συνεχίζοντας να κάνει τις δουλειές της και στο τέλος του λέει,
- «Καλά πήγαινε τώρα να πλύνεις τα χέρια σου κι έλα να φάμε». (Η μητέρα δεν δίνει την απαραίτητη σημασία – αδιαφορεί). 
- Η μητέρα θα μπορούσε να διακόψει για λίγο τις δουλειές της, να το «ακούσει» και να το ενισχύσει συναισθηματικά ώστε την επόμενη ημέρα να λύσει «μόνο του» τη διαφορά με το φίλο του.

Παράδειγμα 2ο 
Ο νέος συζητά με τη μητέρα του την εκδρομή που θέλει να πάει το σαββατοκύριακο με τους φίλους του αλλά εκείνη ανησυχεί υπερβολικά και λέει στο γιο της: 
- «Να πας… αλλά… αυτό το Σαββατοκύριακο θα λείπει και ο πατέρας σου και σκεφτόμουν ότι θα σε είχα παρέα… Βέβαια, αν το θέλεις πολύ… μη με σκέφτεσαι εμένα… ξέρεις, βέβαια, ότι όταν λείπετε από το σπίτι δεν μπορώ να ησυχάσω γιατί πολλά συμβαίνουν σ’ αυτές τις εκδρομές…» (Η μητέρα δυσκολεύεται να εκφράσει την αγωνία της και θυματοποιεί τον εαυτό της).
- Η μητέρα θα μπορούσε να εκφράσει τη συγκεκριμένη αγωνία της δηλώνοντάς του παράλληλα ότι του έχει εμπιστοσύνη και κατανοώντας την ανάγκη του για διασκέδαση και επικοινωνία με τους φίλους του. 

Παράδειγμα 3ο 
Ο νέος επιστρέφει από το σχολείο στενοχωρημένος διότι μία καθηγήτρια του έκανε παρατήρηση μπροστά σε όλη την τάξη. Ενημερώνει τον πατέρα του για το γεγονός και για το πόσο άσχημα ένιωσε. Ο πατέρας του απαντά: 
- «Είμαι σίγουρος ότι καλά έκανε και σου έκανε την παρατήρηση. Δημιουργείς πάντα φασαρίες» (Ο πατέρας ασκεί κριτική, κατηγορεί και ακυρώνει το συναίσθημα του νέου).
- Ο πατέρας θα μπορούσε να αποφύγει τη γενίκευση και το χαρακτηρισμό μίας συμπεριφοράς παραμένοντας στο συγκεκριμένο γεγονός και βοηθώντας τον να αναγνωρίσει τη δική του ευθύνη και να διαχειριστεί το συναίσθημά του σε σχέση με τους συμμαθητές του.

Παράδειγμα 4ο
Το παιδί επιστρέφει από το σχολείο, λίγες μέρες μετά την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Αισθάνεται στενοχωρημένο και απομονωμένο από τους συμμαθητές του. Ο πατέρας του προσπαθεί να το παρηγορήσει, λέγοντάς του: 
- «Δεν είναι πια και τόσο τραγικό. Πώς κάνεις έτσι; Είναι νωρίς ακόμα. Αυτό θ’ αλλάξει με τον καιρό, θα δεις» (Ο πατέρας δεν αναγνωρίζει τη δυσκολία του).
- Ο πατέρας θα μπορούσε να εκφράσει την κατανόησή του για το συναίσθημα του παιδιού χωρίς χαρακτηρισμό και κριτική και να του δηλώσει ότι συναισθηματικά είναι κοντά του και του έχει εμπιστοσύνη.  

Παράδειγμα 5ο:
Η έφηβη επιστρέφει στο σπίτι, κλείνεται στο δωμάτιό της και βάζει δυνατά τη μουσική. Μετά από λίγο βγαίνει από το δωμάτιο της στενοχωρημένη. Η μητέρα τη ρωτά τι της συμβαίνει κι εκείνη απαντά πως έμαθε τυχαία ότι το αγόρι της είχε βγει χθες το βράδυ με μία φίλη της. Νιώθει ότι έχει προδοθεί από το αγόρι της αλλά και από τη φίλη της. Η μητέρα της απαντά:
- «Πού να δεις πόσες χυλόπιτες είχα φάει εγώ στην εποχή μου! Κάθε φορά νόμιζα ότι είναι το τέλος του κόσμου, αλλά την επόμενη μέρα το είχα ξεχάσει. Δεν πάμε τώρα να δούμε μία ωραία ταινία που έχει στην τηλεόραση;» (Η μητέρα αλλάζει τη συζήτηση, κάνει χιούμορ και δεν αναγνωρίζει τα συναισθήματα της κόρης της).
- Η μητέρα θα μπορούσε να την ακούσει, να την καλύψει συναισθηματικά χωρίς κριτική για τη φίλη και το σύντροφό της, βοηθώντας την μέσα από αυτή την εμπειρία να εξελιχθεί συναισθηματικά.

Παράδειγμα 6ο:
Ο έφηβος γιος επιστρέφει στο σπίτι, κλείνεται στο δωμάτιό του και βάζει πολύ δυνατά τη μουσική. Η μητέρα του, έχει επιστρέψει από τη δουλειά, μόλις ακούει τη μουσική, μπαίνει έξαλλη στο δωμάτιό του και του λέει: 
- «Κλείσε επιτέλους αυτό το πράγμα! Μου ‘ χει πάρει τα αυτιά! Δεν είσαι μόνος σου σ’ αυτό το σπίτι» (Η μητέρα δίνει διαταγές, παρεμβαίνει).
- Η μητέρα θα μπορούσε να θέσει σαφή όρια για τη ομαλή συμβίωσή τους με ανταμοιβές – ποινές, με αποτέλεσμα την ευθύνη των πράξεων κάθε μέλους.

Παράδειγμα 7ο:
Η έφηβη κόρη συζητάει με τους γονείς της σχετικά με την πενταήμερη εκδρομή της τάξης της εκφράζοντας την επιθυμία να πάει και η ίδια. Οι γονείς της προσπαθούν να την πείσουν για το αντίθετο, γιατί πιστεύουν ότι σε μία τέτοια εκδρομή η κόρη τους κινδυνεύει. Η μητέρα της λέει:
- «Δεν είναι καλύτερα να καθίσεις εδώ και να ξεκουραστείς; Αν πας εκδρομή, θα ταλαιπωρηθείς και μετά δεν θα έχεις δυνάμεις να συνεχίσεις το διάβασμά σου. Σκέψου ότι αν πας στην εκδρομή και δεν γράψεις καλά στις εξετάσεις θα το μετανιώσεις και ο κόπος όλης της χρονιάς θα πάει χαμένος. Όταν τελειώσεις με το καλό, θα μπορέσεις να πας όπου θέλεις με την παρέα σου» (Οι γονείς δυσκολεύονται να εκφράσουν την αγωνία και το φόβο τους για την απομάκρυνση της κόρης τους προκαλώντας της ενοχές).
- Οι γονείς θα μπορούσαν να δηλώσουν τον προβληματισμό τους και να βοηθήσουν την κόρη τους να οργανώσει τη μελέτη της ώστε να μην υπάρξουν κενά και ελλείψεις. 

Παράδειγμα 8ο:
Η έφηβη κόρη είναι κλεισμένη στο δωμάτιό της και αρνείται να πάει στο σχολείο λέγοντας πως έχει πονοκέφαλο. Η μητέρα της προσπαθεί να την μεταπείσει και της λέει: 
- «Μήπως ο πραγματικός λόγος που δεν θέλεις να πας είναι ότι δεν έχεις διαβάσει;» (Η μητέρα ακυρώνει το λόγο της και την αμφισβητεί).
- Η μητέρα θα μπορούσε να επιδιώξει μία ειλικρινή συζήτηση για τον λόγο που αρνείται η κόρη της να πάει σχολείο, χωρίς ερμηνεία και αμφισβήτηση ώστε να δημιουργηθεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης και καλής επικοινωνίας μεταξύ τους.

Παράδειγμα 9ο:
Μία έφηβη κοπέλα γυρίζει στο σπίτι κλαίγοντας. Η μητέρα της τη ρωτά τι έχει κι εκείνη της εξηγεί ότι μόλις χώρισε με τον φίλο της. Η μητέρα της, για να την παρηγορήσει, της λέει: 
- «Καλά έκανες και τον άφησες. Εμένα από την αρχή δεν μου άρεσε. Σου αξίζει κάτι καλύτερο» (Η μητέρα παρεμβαίνει και επιβάλλει την άποψη και την επιλογή της).
- Η μητέρα στηρίζει συναισθηματικά την κόρη της για την «απώλεια» αποφεύγοντας χαρακτηρισμούς για το άλλο πρόσωπο επικεντρώνοντας την προσοχή και το ενδιαφέρον της στην κόρη της. 

Οι βασικές ανάγκες των παιδιών είναι:
  • Αγάπη: η βασικότερη ανάγκη.
  • Φροντίδα: ζεστασιά, υγιεινό φαγητό και επαρκής ύπνος.
  • Ασφάλεια: το παιδί χρειάζεται να νιώθει ότι είστε κοντά του προσφέροντάς του σταθερότητα και συνέπεια. 
  • Σεβασμός: τα παιδιά αξίζουν το σεβασμό, την ευγένεια και την αναγνώριση, όπως ακριβώς και οι ενήλικες.
  • Έπαινος: απαραίτητος για οποιαδήποτε προσπάθειά τους.
  • Προσοχή: αφιέρωση χρόνου για να ακούσετε αυτό το οποίο σας λέει, με λόγια ή με πράξεις.
  • Ερεθίσματα: δημιουργικό παιχνίδι, διασκέδαση και συζήτηση μαζί του.


Η επικοινωνία μέσα στην οικογένεια είναι μία δυναμική και αμφίδρομη διαδικασία στην οποία συμμετέχουν τα  μέλη της.
Η επικοινωνία των γονέων μεταξύ τους και με τα παιδιά τους θα καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο θα επικοινωνούν αυτά ως ενήλικες.
Η επικοινωνία των γονέων με τα παιδιά τους θα τα εκπαιδεύσει στον τρόπο που θα εκφράζουν τα όρια, τη σκέψη και τα συναισθήματά τους.
Η επικοινωνία, εκτός από τη λειτουργικότητα της οικογένειας, βοηθά για τη μετάδοση πολιτισμικών αγαθών, τον ορισμό αξιακών προτύπων και τον καθορισμό κοινωνικών θέσεων.
Η επικοινωνία στην οικογένεια βοηθά στη μετάδοση των πληροφοριών, στη μεταβίβαση των συναισθημάτων και στον ορισμό των στόχων της οικογένειας.

Διονυσία Μακρυνόρη
Ψυχολόγος

19/5/14

Βελτιώστε την εικόνα που έχετε για το σώμα σας




Όπως παρουσιάστηκε σε προηγούμενη ανάρτηση, η
εικόνα σώματος αφορά στην εσωτερική αντίληψη που έχουμε για το σώμα μας. Η αντίληψη αυτή επηρεάζει τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας και έτσι καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το πόσο άνετα νιώθουμε με την εξωτερική εμφάνισή μας. 

Αν η εικόνα σώματος είναι αρνητική, τότε νιώθουμε άβολα με το σχήμα και το βάρος του σώματός μας σε πολλές καταστάσεις καθημερινά. Έτσι, μπορεί να εστιάσουμε την προσπάθειά μας να βελτιώσουμε την εξωτερική μας εμφάνιση με συμπεριφορές ακραίες και σε ορισμένες περιπτώσεις αυτοκαταστροφικές. Θα παρουσιαστούν σε επόμενα θέματα οι κύριες διαταραχές που αναπτύσσονται σε σχέση με την πρόσληψη τροφής. Σε όλες κεντρικό ρόλο διαδραματίζει η αρνητική εικόνα σώματος. 

Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι οι συμπεριφορές αυτές (π.χ. αυστηρή δίαιτα) επικεντρώνονται στην εξωτερική εμφάνιση, ενώ η εικόνα σώματος είναι μια εσωτερική διαδικασία. Έτσι, παρότι η εξωτερική εμφάνιση αλλάζει, για παράδειγμα μετά από μια αυστηρή δίαιτα, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι βελτιώνεται η εικόνα σώματος. 

Ακολουθούν κάποιες απλές κατευθύνσεις για το πώς μπορείτε να βελτιώστε την εικόνα σώματός σας. Επίσης, θα σας προτείνουμε και κάποιες κατευθύνσεις για να φανείτε περισσότερο βοηθητικοί σε περίπτωση που διαπιστώνετε ότι ένα αγαπημένο σας πρόσωπο (π.χ. φίλη, παιδί κ.λπ.)  έχει αρνητική εικόνα σώματος. 

Τι μπορώ να κάνω για εμένα;
  • Αντί να αναλώνεστε καθημερινά σε μια επίμονη ενασχόληση με τις σωματικές σας ατέλειες, θέσετε στον εαυτό σας το ερώτημα: «Σε τι με βοηθά αυτό;». Στη συνέχεια, φτιάξτε μια λίστα με τα σημεία του σώματός σας που δεν σας αρέσουν. Για κάθε ένα από αυτά καταγράψτε σε μια νέα λίστα κάτι που σας αρέσει ή κάτι που θα κάνετε για να το βελτιώσετε. Κρατήστε τη λίστα με τα θετικά σχόλια και τους στόχους σας και πετάξτε αυτή που έχετε καταγράψει τις ατέλειές σας. Είναι εύκολο να επικεντρώσετε την προσοχή σας σε ό,τι δεν σας αρέσει, αλλά προσέξτε: Σας σαμποτάρει γιατί επηρεάζει αρνητικά τη διάθεσή σας. 
  • Η βελτίωση της εικόνας σώματος είναι θέμα οπτικής. Αντί να επιδιώκετε το «τέλειο», εξαντλώντας κάποιες φορές το σώμα σας, επικεντρώστε την προσπάθεια στο να είναι το σώμα σας υγιές. Προσέξτε τη διατροφή σας, μειώστε τα λιπαρά και τα γλυκά, θυμηθείτε να πίνετε περισσότερο νερό και να κινήστε. Αυτές είναι ουσιαστικές αλλαγές, οι οποίες πολύ γρήγορα θα βελτιώσουν όχι μόνο την εμφάνισή σας, αλλά επίσης τη διάθεση, το επίπεδο ενέργειας και το αίσθημα ευεξίας.
  • Η εικόνα σώματος είναι περισσότερο μια εσωτερική διεργασία που σχετίζεται με τον τρόπο σκέψης μας. Αμφισβητήστε τον αρνητικό τρόπο σκέψης για το σώμα σας, διερευνώντας περισσότερο τα παρακάτω:
  1. Τι δεδομένα υποστηρίζουν ότι ένας πιο αδύνατος άνθρωπος είναι απαραίτητα «ευτυχισμένος» ή «καλύτερος».
  2. Για να διατηρηθεί ένας άνθρωπος λεπτός πρέπει διαρκώς να είναι σε δίαιτα;
  3. Τι δεδομένα υποστηρίζουν ότι τα μοντέλα στις φωτογραφίες ζουν μια ευτυχισμένη ζωή;
  4. Τι δεδομένα υποστηρίζουν ότι όλοι προσέχουν μόνο την εξωτερική σας εμφάνιση;
Όποτε σκέφτεστε αρνητικά για το σώμα σας, θυμίστε στον εαυτό σας τις απαντήσεις που δώσατε στα παραπάνω ερωτήματα.
  • Επιδιώξτε να βρίσκεστε σε κίνηση – επιλέξετε χορό, κολύμπι ή οτιδήποτε άλλο σας αρέσει ακόμα κι αν θεωρείτε ότι έτσι θα προσελκύσετε αρνητικά βλέμματα πάνω στο σώμα σας. Αντί να στερήστε, ωφεληθείτε από την ευεργετική επίδραση της άσκησης στο σώμα αλλά και την ψυχική διάθεση και ευεξία. Σκοπός της άσκησης είναι να νιώσουμε ευεξία, όχι μόνο να αντισταθμίσουμε θερμίδες που λάβαμε από ένα γεύμα ή για να αδυνατίσουμε.Αντί να τιμωρείτε το σώμα σας με ακινησία μέχρι να αποκτήσετε το ιδανικό βάρος ή με υπερβολική και καταναγκαστική άσκηση για να διατηρηθείτε λεπτοί, απολαύστε τη χαρά και την ευεξία που προσφέρει η κίνηση.
  • Φτιάξτε μια λίστα με τις θετικές σας ιδιότητες και χαρακτηριστικά (π.χ. εξυπνάδα, δημιουργικότητα, χιούμορ). Όποτε σκέφτεστε αρνητικά για το σώμα σας, ανατρέξτε στη λίστα για να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας ότι είστε πολλά περισσότερα από το σχήμα και το βάρος του σώματός σας.
  • Φορέστε ρούχα που σας κάνουν να νιώθετε άνετα και όμορφα. Μη φοράτε ρούχα που απλώς είναι στη μόδα ή ρούχα που θεωρείτε ότι αποσπούν την προσοχή των άλλων από το σώμα σας.
  • Επικοινωνήστε με ανθρώπους που σας κάνουν να νιώθετε καλά με τον εαυτό σας, τις ικανότητες και τα ενδιαφέροντά σας. Αποφύγετε συζητήσεις που επικεντρώνονται μονίμως σε θέματα διατροφής, δίαιτας και προσπάθειες αλλαγής της εξωτερικής εμφάνισης.
  • Δεσμευτείτε ότι θα φέρεστε στο σώμα σας με σεβασμό. Θα το διατηρείτε δραστήριο, και θα ακούτε τις ανάγκες του.
Τι μπορώ να κάνω αν ένα αγαπημένο μου πρόσωπο νιώθει μεγάλη δυσαρέσκεια για την εικόνα του σώματός του;
  • Είναι σημαντικό κατ’ αρχήν να ενημερωθείτε για τις διαταραχές πρόσληψης τροφής. Αν διαπιστώνετε ότι το αγαπημένο σας πρόσωπο έχει χάσει υπερβολικό βάρος, γυμνάζεται καταναγκαστικά ή υιοθετήσει δυσλειτουργικές στρατηγικές (π.χ. πρόκληση εμετού) για να διατηρείται λεπτό, τότε είναι σημαντικό να επισκεφτεί ένα ειδικό. Το ίδιο βοηθητική θα είναι και για εσάς η επίσκεψη στον ειδικό, προκειμένου να λάβετε κατευθύνσεις για το πώς να χειριστείτε καλύτερα την κατάσταση.
  • Επίσης είναι σημαντικό εσείς οι ίδιοι να έχετε ξεκαθαρίσει μύθους και αλήθειες που αφορούν το σωματικό βάρος και τη διατροφή. Μόνο με αυτό τον τρόπο μπορείτε να χτίσετε ισχυρά επιχειρήματα που θα επηρεάσουν θετικά τη διαστρεβλωμένη εικόνα που έχει για το σώμα του το αγαπημένο σας πρόσωπο.
  • Μιλήστε με ειλικρίνεια για τις ανησυχίες σας. Η αποφυγή του προβλήματος δεν βοηθά. Δείξτε ενδιαφέρον, αλλά να είστε σταθεροί στις απόψεις σας. Μην περιμένετε αν βλέπετε σημάδια που σας ανησυχούν. Η διαστρεβλωμένη εικόνα σώματος μπορεί να οδηγήσει σε ένα χρόνιο και φαύλο κύκλο προβλημάτων διατροφής.
  • Να θυμάστε να επαινείτε το αγαπημένο σας πρόσωπο για τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και τα επιτεύγματά του. Η επιμονή στην εξωτερική εμφάνιση μπορεί να δίνει το μήνυμα ότι μόνο αυτό προσέχετε.
  • Λειτουργήστε με τη συμπεριφορά σας ως πρότυπο. Αν εσείς οι ίδιοι νιώθετε δυσάρεστα με το σώμα σας και δεν το αποδέχεστε δεν μπορείτε να βοηθήσετε ουσιαστικά.


Φωτεινή Λέκκα
Ψυχολόγος 





16/5/14

"Οι συλλογές των μουσείων μας ενώνουν"



Με σύνθημα «Οι συλλογές των μουσείων μας ενώνουν» και το λογοπαίγνιο στα αγγλικά να διαμορφώνεται ως "Museum collections make connections", η Ελλάδα υποδέχεται και φέτος τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων για το 2014. Το μήνυμα αυτής της επετείου είναι να γίνουν τα μουσεία φορείς πολιτισμικών ανταλλαγών "με σκοπό την ανάπτυξη της μόρφωσης, την αμοιβαία κατανόηση και τη συνεργασία μεταξύ των λαών". 
Στις 18 Μαΐου τα μουσεία σε όλη την επικράτεια ανοίγουν τις πόρτες τους με ελεύθερη είσοδο στο κοινό. 
Εκδηλώσεις έχουν προγραμματιστεί για το διάστημα έως τις 18 Ιουνίου 2014 σε μουσεία, μνημεία, αρχαιολογικούς χώρους και πολιτιστικά ιδρύματα σε όλη την Ελλάδα. Τιμώμενος φορέας για φέτος είναι το Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο, το οποίο συμπληρώνει φέτος τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του. Ενδεικτικά προτείνουμε τα παρακάτω Μουσεία:
  • Μουσείο Συναισθημάτων Παιδικής Ηλικίας http://www.mce.gr/




9/5/14

Μια αγκαλιά και ένα φιλί...




"Κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές,
και πάλι κάτι θα περισσέψει που να το ανακράξεις σε στιγμή 
μεγάλου κινδύνου"

Οδυσσέας Ελύτης




Διονυσία Μακρυνόρη
Ψυχολόγος

8/5/14

Ημερίδες


1. Ψυχοκοινωνική αποκατάσταση στην Ελλάδα της κρίσης


Το Σάββατο 10 Μαΐου 2014 πραγματοποιείται ημερίδα με τίτλο:

"Ψυχοκοινωνική αποκατάσταση στην Ελλάδα της κρίσης - Ψύχωση: Ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις για τον ασθενή και την οικογένεια",
στο αμφιθέατρο του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής (Ε.Π.Ι.Ψ.Υ.) στου Παπάγου. 
Η ημερίδα θα ολοκληρωθεί με εργαστήριο που αφορά στις ψυχοεκπαιδευτικές οικογενειακές παρεμβάσεις με συμμετοχή ειδικών και οικογενειών.
Η είσοδος είναι ελεύθερη. 
Πληροφορίες-Δηλώσεις συμμετοχής: 210-6170805
πληροφορίες


2. Πανελλαδική Ημέρα Λογοθεραπείας


Καμπάνια ενημέρωσης με δράσεις ανά την Ελλάδα και δωρεάν ατομικές συναντήσεις με λογοθεραπευτές.
Θέμα: Ειδικές Αναπτυξιακές Διαταραχές Λόγου και Ομιλίας
Μερόπειο Φιλανθρωπικό Ίδρυμα
Σάββατο 10 Μαΐου | 10.00 – 19.00
Είσοδος ελεύθερη

Στο πλαίσιο της Πανελλαδικής Ημέρας Λογοθεραπείας, ο Σύλλογος Επιστημόνων Λογοπαθολόγων Λογοθεραπευτών Ελλάδος (ΣΕΛΛΕ) διοργανώνει, το Σάββατο 10 Μαΐου, στο Μερόπειο Φιλανθρωπικό Ίδρυμα (Δ. Αρεοπαγίτου 45, Σταθμός μετρό Ακρόπολη), ομιλίες ενημέρωσης και Ημερήσιο Συμβουλευτικό Σταθμό για δωρεάν ατομικές συναντήσεις με επαγγελματίες λογοθεραπευτές, κατόπιν ραντεβού, στο τηλέφωνο 210 3848362.

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός θα λειτουργεί από τις 10.00 έως τις 17.00 και οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να θέσουν στους λογοθεραπευτές ερωτήματα και προβληματισμούς πάνω σε θέματα λόγου, ομιλίας, επικοινωνίας των παιδιών και επιπτώσεις στην καθημερινότητά τους (οικογένεια, σχολείο, κοινωνικότητα, αυτοεκτίμηση κλπ), όσο και για θέματα που αφορούν σε προβλήματα λόγου, ομιλίας, επικοινωνίας, φωνής και κατάποσης σε ενήλικες. Επιπλέον, στον ίδιο χώρο, θα πραγματοποιηθεί ενημερωτική ομιλία για τις Ειδικές Αναπτυξιακές Διαταραχές Λόγου και Ομιλίας (18.00-19.00) από εξειδικευμένους επιστήμονες. 

Στόχος του ΣΕΛΛΕ με αυτή την πρωτοβουλία είναι η ενημέρωση του κοινού για το τι είναι η λογοθεραπεία και πώς η έγκαιρη και σωστή παρέμβαση μπορεί να αποκαταστήσει διαταραχές επικοινωνίας, λόγου, ομιλίας, φωνής, μάσησης ή/και κατάποσης. Φέτος, το θέμα των εκδηλώσεων είναι οι Ειδικές Αναπτυξιακές Διαταραχές Λόγου και Ομιλίας. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται οι διαταραχές άρθρωσης/φωνολογίας, διαταραχές εκφραστικού λόγου και οι διαταραχές αντίληψης του λόγου που εμφανίζονται κατά την ανάπτυξη των παιδιών.

Πληροφορίες για το κοινό στο τηλέφωνο  210 3848362 και στο email: info@selle.gr


3. "Το σώμα στην εφηβεία"


Διεθνής διημερίδα
Διοργανωτές: Διεθνές Κολλέγιο για την Εφηβεία,
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και
Ομάδα ψυχαναλυτικής μελέτης της εφηβείας ΕΝΗΒΟΣ
9 και 10 Μαίου 2014
Παρασκευή 2.00μ.μ.- 8.00μ.μ. & Σάββατο 10.00π.μ.-2.00μ.μ.
στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Αμφιθέατρο Άλκης Αργυριάδης
Προπύλαια, Αθήνα
Ταυτόχρονη μετάφραση
Θα χορηγηθεί βεβαίωση συμμετοχής
Συμμετοχή 5 ευρώ για φοιτητές και 15 για εργαζόμενους

Στο συνέδριο αυτό θα αναρωτηθούμε ως προς τη θέση του σώματος και ως προς τις πολιτισμικές του αποκλίσεις στην εφηβεία. Πράγματι, το εφηβικό σώμα είναι εκείνο που πυροδοτεί τη διεργασία της εφηβείας. Βάζει τον ψυχισμό σε αναμονή αλλαγών που θα οδηγήσουν στην επανεπεξεργασία του παιδικού και στην ανακάλυψη των γενετήσιας σεξουαλικότητας. Οδηγεί στην συνάντηση της ετερότητας και στην εμπειρία νέων απολαύσεων που αποδίδουν στο αντικείμενο μια μοναδική θέση στην ψυχική οικονομία. Εάν η απόκτηση του εφηβικού σώματος δανείζεται πρωτίστως από την ιστορία του υποκειμένου, εγγράφεται ταυτοχρόνως και στον πολιτισμό, ο οποίος υποδεικνύει τόσο πρότυπα και ιδανικά όσο και παραπλανητικά μονοπάτια. Γιατί στην εφηβεία, το σώμα είναι και «ο εχθρός» (Birraux, 2013) και η ψυχοπαθολογία της εφηβείας εκφράζεται κυρίως στις σωματικές επιθέσεις που συμπυκνώνουν τα αδιέξοδα της υποκειμενοποίησης.
Οργανωτική επιτροπή:
Alix Bernard, Annie Birraux, Λίσσυ Κανελλοπούλου, Emmanuelle Caule, Didier Lauru, François Marty, Γεράσιμος Στεφανάτος, Λουκία Τσαρούχη.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ

7/5/14

Εικόνα Σώματος: Πόσο ευχαριστημένοι είμαστε;





Εικόνα σώματος είναι η εσωτερική αντίληψη που έχει ο καθένας από εμάς για το σώμα του.


  • Η αντίληψη αυτή καθορίζει το πώς αισθανόμαστε για το σώμα μας: Τα συναισθήματά μας σχετίζονται άμεσα με το βαθμό ικανοποίησης ή δυσαρέσκειας που νιώθουμε για το βάρος μας, το σχήμα και συγκεκριμένα μέρη του σώματός μας (π.χ. κοιλιά, γοφοί) 
  • Αλλά και το πώς σκεφτόμαστε για το σώμα μας: Οι σκέψεις μας μπορεί να περιστρέφονται διαρκώς γύρω από το βάρος και την εμφάνισή μας 

Η αντίληψη που έχουμε για την εικόνα του σώματός μας δεν είναι πάντα ακριβής. Μια κοπέλα, για παράδειγμα, μπορεί να αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως υπέρβαρο, ενώ αντικειμενικά δεν είναι. 

Αυξημένο κίνδυνο για να αναπτύξουν δυσαρέσκεια για την εικόνα του σώματος τους έχουν οι άνθρωποι που μεγαλώνουν σε περιβάλλοντα που δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην εξωτερική εμφάνιση καθώς και όσοι λαμβάνουν αρνητικά μηνύματα για το σώμα τους

Αυτό σημαίνει ότι έως ένα βαθμό πολλοί από εμάς είμαστε ευάλωτοι να αναπτύξουμε δυσαρέσκεια για την εικόνα του σώματος μας, καθώς η κοινωνία μας, ιδιαίτερα τα τελευταία 30 χρόνια, δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε υπερβολικά και μη ρεαλιστικά πρότυπα ομορφιάς. Χαρακτηριστικά, τα μοντέλα των διαφημίσεων τις δεκαετίες 1950 και 1960 ζύγιζαν 10% λιγότερο από τη μέση γυναίκα. Τη δεκαετία του 1980 τα μοντέλα ζύγιζαν 40% λιγότερο από τη μέση γυναίκα. 

Παράγοντες που σχετίζονται με τη δυσαρέσκεια από την εικόνα σώματος είναι: 


  • Το φύλο: Έρευνες δείχνουν ότι τα κορίτσια ήδη από την ηλικία των 9 ετών ανησυχούν για το βάρος τους, ενώ η πλειονότητα των γυναικών βρίσκεται διαρκώς σε κάποια «δίαιτα». Οι έφηβες φαίνεται να είναι περισσότερο ευάλωτες στην ανάπτυξη δυσαρέσκειας από την εικόνα του σώματός τους.  Ωστόσο, και οι έφηβοι φαίνεται να επηρεάζονται αρνητικά λόγω των προτύπων που προβάλλονται σε σχέση με την ανδρική εξωτερική εμφάνιση.
  • Το περιβάλλον: Η ύπαρξη προτύπων (φίλοι, συνομήλικοι, γονείς) που τους απασχολεί ή ασχολούνται υπερβολικά με την εικόνα σώματος, επηρεάζει το βαθμό δυσαρέσκειας που νιώθει ένα άτομο για το σώμα του. 
  • Η αρνητική κριτική για το βάρος ή την εξωτερική εμφάνιση
  • Χαρακτηριστικά, όπως: τελειοθηρία, υψηλές προσδοκίες, απόλυτος και άκαμπτος τρόπος σκέψης, τάση διαρκούς σύγκρισης με τους άλλους, χαμηλή αυτοεκτίμηση 


Η δυσαρέσκεια για το σώμα φαίνεται ότι επηρεάζει καθημερινά τη ζωή πολλών ανθρώπων, όλων των ηλικιών. Η διαρκής ενασχόληση με την εικόνα σώματος και η υπερεκτίμηση της σημασίας της για την αυτοαξία και την αυτοεκτίμηση αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα που αυξάνει την πιθανότητα εκδήλωσης προβληματικών συμπεριφορών σε σχέση με το φαγητό. 

Αξιολογείστε το βαθμό ικανοποίησης με την εικόνα του σώματός σας, απαντώντας στις παρακάτω ερωτήσεις: 

Πόσο συχνά νιώθετε άβολα με την εξωτερική σας εμφάνιση όταν:

  • Βρίσκεστε σε μια κοινωνική κατάσταση όπου γνωρίζετε λίγους ανθρώπους
  • Κοιτιέστε στον καθρέφτη 
  • Συναντάτε ένα άτομο που θεωρείτε ότι είναι όμορφο ή εμφανίσιμο
  • Κάποιος φαίνεται να κοιτά ένα μέρος του σώματός σας που θεωρείτε άσχημο
  • Δοκιμάζετε καινούργια ρούχα
  • Ζυγίζεστε 
  • Η διάθεσή σας είναι κακή 
  • Βρίσκεστε σε μια ερωτική σχέση 
  • Σας φαίνεται ότι έχετε πάρει κιλά
  • Βλέπετε φωτογραφίες σας
  • Βρίσκεστε με ανθρώπους που μιλάνε για θέματα σωματικού βάρους και δίαιτες
  • Ξεφυλλίζετε  περιοδικά μόδας
  • Ετοιμάζεστε για διακοπές


Αν τα παραπάνω σας κάνουν συχνά να νιώθετε άβολα, τότε είναι πιθανό ότι είστε δυσαρεστημένοι με την εικόνα του σώματός σας. 

Θα επανέλθουμε στο θέμα προτείνοντας τρόπους βελτίωσης της εικόνας που έχετε για το σώμα σας.  




Φωτεινή Λέκκα,
Ψυχολόγος 

5/5/14

Επικοινωνία: Εγώ – Εσύ…



Αυτογνωσία σημαίνει ότι αναγνωρίζω τα συναισθήματά μου, τη συμπεριφορά μου, τις προσωπικές μου αξίες και τις αντιδράσεις μου. Στην αυτογνωσία σημαντικό ρόλο παίζει η ποιότητα και η ποικιλία της επικοινωνίας που έχω με άτομα του περιβάλλοντός μου και ο τρόπος που αντιδρούν αυτά μαζί μου (αλληλεπίδραση). Η επικοινωνία μαζί τους θα επικυρώσει ή θα απορρίψει την εικόνα που έχω για τον εαυτό μου. 
Το μήνυμα είναι το μέσο επικοινωνίας, το οποίο μπορεί να είναι λεκτικό ή μη λεκτικό. Για να γίνει αντιληπτό στον παραλήπτη προσέχω ώστε:
  • Το μήνυμά μου να είναι άμεσο και ξεκάθαρο:
Προσπαθώ να επικοινωνήσω εκφράζοντας τα συναισθήματά μου χωρίς καθυστέρηση, εάν είμαι θυμωμένος ή πληγωμένος για ένα πρόσωπο ή μία κατάσταση. 
Καταθέτω ξεκάθαρα το συναίσθημά μου χωρίς να θεωρώ δεδομένο ότι ο συνομιλητής μου το γνωρίζει.
  • Το περιεχόμενο του μηνύματός μου να μην επιδέχεται παρερμηνείες οι οποίες ξεκινούν από το φόβο και την ανασφάλεια της αποκάλυψης.
Διατυπώνω το μήνυμά μου, μειώνοντας την πιθανότητα παρερμηνείας του περιεχομένου του.
Αποφεύγω να υποβάλω ερωτήσεις προς το συνομιλητή μου διότι αυτό που επιθυμώ είναι να καταθέσω το συναίσθημα και την άποψή μου.
Φροντίζω ο τόνος της φωνής και η γλώσσα του σώματός μου να συμβαδίζει με το περιεχόμενο του μηνύματός μου. 
Επιδιώκω το μήνυμά μου να έχει καθαρότητα για να μην υπάρξει αμφιβολία και σύγχυση στον συνομιλητή. 
Προσπαθώ τα συναισθήματα κι οι προθέσεις μου να είναι ξεκάθαρες, χωρίς υπαινιγμούς, για να μην προκαλείται αίσθημα ανασφάλειας και παραπληροφόρησης.
Διαφοροποιώ τη θέση μου ανάμεσα στην παρατήρηση και την προσωπική άποψη και γνώμη.
Εστιάζω την επικοινωνία μου σε ένα συγκεκριμένο θέμα.
  • Το μήνυμά μου να είναι ειλικρινές ως προς το περιεχόμενό του και να εκφράζει τον πραγματικό λόγο για τον οποίο γίνεται αυτή η συνομιλία.
Γιατί επιθυμώ να επικοινωνήσω με το συνομιλητή μου.
Γιατί θέλω ο συνομιλητής μου να ακούσει, να καταλάβει και να κατανοήσει.
  • Η διατύπωση του μηνύματος να προκαλεί και να διατηρεί το ενδιαφέρον του ακροατή.
Εκτιμώ και σέβομαι τον συνομιλητή μου.
Αποφεύγω τις συγκρίσεις με πρόσωπα και συμπεριφορές.
Προσπαθώ ο λόγος μου να είναι σύντομος και περιεκτικός.
Επιτρέπω τις ερωτήσεις από τον συνομιλητή μου ώστε να ενθαρρύνεται η επικοινωνία μας.
Προσέχω ώστε ο λόγος μου να μην είναι επικριτικός και ειρωνικός, διότι αυτό δηλώνει συναισθήματα θυμού και απόρριψης.


Τεχνική μηνύματος
Για να διευκολύνουμε την επικοινωνία χρησιμοποιούμε πρώτο πρόσωπο στο λόγο μας ώστε να περιγράψουμε μία συμπεριφορά, να βεβαιώσουμε τα συναισθήματά μας και να ενημερώσουμε για τις συνέπειες αυτής της συμπεριφοράς.

Για να φτιάξουμε ένα μήνυμα στο πρώτο πρόσωπο:
Περιγράφουμε τη συμπεριφορά που μας ενοχλεί χωρίς κριτική.
Π.χ. «Όταν βλέπω τα προσωπικά σου αντικείμενα πεταμένα…»
Εκφράζουμε θετικά ή αρνητικά συναισθήματα για τη συνέπεια που έχει αυτή η συμπεριφορά.
Π.χ. «...αισθάνομαι αδιαφορία προς το χώρο και προς εμένα…»
Αναφέρουμε το αποτέλεσμα της συμπεριφοράς. 
Π.χ. «… γιατί πρέπει να τον φροντίσω εγώ».
«Όταν…. αισθάνομαι… γιατί…»
  • Η επικοινωνία με τον εαυτό μου με φέρνει σε επαφή με τα συναισθήματά μου. 
  • Η επικοινωνία με τους άλλους διαμορφώνει την εικόνα του εαυτού μου. 
  • Η επικοινωνία διδάσκεται και βελτιώνεται με την πράξη.
  • Η επικοινωνία χρειάζεται επιμονή, προσπάθεια και χρόνο.
  • Η επικοινωνία χρειάζεται σταθερότητα, συνέπεια, αποδοχή και αγάπη.

Διονυσία Μακρυνόρη
Ψυχολόγος

2/5/14

Συμβουλευτική Στήριξη  Ομηλίκων



Το Συμβουλευτικό Κέντρο Ομηλίκων του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΣΥΚΕΟΜ)  και η  Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία Συμβουλευτικής Ομηλίκων (ΕΣΥΟΜ) σε συνεργασία με το Κέντρο Συμβουλευτικής Φοιτητών του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου, σας προσκαλεί στη Διημερίδα που διοργανώνει στις 2 & 3 Μαΐου 2014 στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, με θέμα:  

Στηρίζοντας ο ένας τον άλλο: Συμβουλευτική Στήριξη  Ομηλίκων

Για πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα και εγγραφές στα εργαστήρια επισκεφτείτε την ιστοσελίδα:

Ένα παράδειγμα εφαρμογής της συμβουλευτικής ομηλίκων θα βρείτε εδώ



Φωτεινή Λέκκα
Ψυχολόγος